دیگر ادیان

2011-08-23T18:25:00.001-07:00

مساجد آمریکا هر روز بیشتراز دیروز

روز به روز بر تعداد مساجد در آمریکا افزوده می شود. حدود هشتاد درصد از هزار و دویست مسجدی که در حال حاضر در آمریکا فعال هستند در ظرف دوازده سال اخیر ساخته شده اند.
اکثر مساجد آمریکا البته توسط پیروان مذهب وهابی اداره می شوند. وهابیت یک بخش افراط طلب اسلامی هستند که در اغلب شهرهای عربستان سعودی پراکنده هستند. بر اساس برآوردهای مسلمانان ، تا هشتاد درصد مساجد آمریکا تحت تملک و سرپرستی وهابیون اداره می شوند.
این مساجد متعلق به تند روهای اسلامی اغلب اقدام به اعمال قوانین شرعی می کنند، قانونی افراطی که غیر مسلمانان را کافر و خائن می داند. بر اساس باور وهابیون، جهاد و یا حمایت از جهاد گران وظیفه ی هر مسلمانی است. به باور آنان بزرگ ترین پاداش و بهشت برای بمبگذاران انتحاری و شهدا در نظر گرفته شده است. این افراطیون در انتظار روزی هستند که حکومت اسلامی در آمریکا بر پا شود.

چه کسی باور می کند؟

2006-12-27T09:24:00.000-08:00

این که احمدی نژاد رئیس جمهور ایران هولوکاست کلیمی ها را افسانه می داند خود نشانی از این واقعیت است که اصولا اینان نمی توانند دشمنان خود را تحمل کنند. این حقیقت از آنجا نشآت می گیرد که اینان در کتاب دینی خود به عدم باور دیگران نصیحت شده اند

بی گمان زدن انواع افترا و دروغ به پیروان دیگر ادیان در سرزمین هایی که مسلمانان اولیه عرب به زور شمشیر فتح کردند یکی از متداول ترین حربه های استیلا یافتگان بوده و هست

این که چگونه کلیمیان اروپا در جریان جنگ جهانی دوم به دست هیتلر به کوره های آدم سوزی سپرده شدند و چرایی آن موضوع این نوشتار نیست . اما حقیقت این مساله دردناک ضد بشری چیزی است که باید پذیرفت و برای آن که درس عبرتی برای نژاد پرستان قدرتمند شود باید توسط آزاد اندیشان و طرفداران حقوق بشر بیش از پیش نیز تبلیغ شود

طرف سخن بنده امروز بادولتیان است .به ویژه بخشی از آنان که در سرزمین آریایی ایران به خاطر شرایط یگانه حاکم بر جهان در رأس حاکمیت هستند. من به عنوان یک زرتشتی فرهنگی که با وچود داشتن خانه وزندگی ، شأن و جاه فرهنگی و اجتماعی در میان مردمش و به خصوص در کشور محبوبش مجبور به ترک میهنم شده ام از شما سوالی دارم: مسئول اینهمه مسایل اقتصادی و شوک های فرهنگی یر من و خانواده ام و همه خانواده هایی که چون من راهی جز مهاجرت نیافته اند کیست؟

می دانم که شما خود را مسئول حفظ جان و مال و ناموس و شرف غیر مسلمانان نمی دانید . به خوبی آگاهم که بر اساس دستورات دینی شما حتی مأموریتی دارید تا با تحت فشار گذاردن غیر مسلمانان آنان را مجبور به تغییر دین کرده و در نتیجه نه تنها همه ایرانیان را مسلمان کنید بلکه اسلام را با دست یازیدن به همین شیوه در سراسر عالم انتشار داده و همه مردم کره خاکی را مسلمان کنید

در تاریخ می خوانیم که تعداد ایرانیان مسلمان نشده در قرن هفتم هجری قمری هنوز هم بیش از مسلمان شده های ایرانی بوده است. می دانیم که اعراب در نحستین سده های جملات خونین خود به ایران وکسب پیروزی های مستمر جنگی تعداد زیادی از ایرانیان از آزاده را به اسارت گرفتند و زنو فرزندان آنان را در سرزمین های عربی فروختند. نتیچه آن شد که نژادی به وچود آمد که نه ایرانی بود و نه ترک و نه عرب .فرزندان به وجود آمده از این ایرانیان اسیر در دست اعراب وجشی متأسفانه چند دنگی از خون اعراب را در خود داشتند که همان چند دانگ کم باعث بوجود امدن دیو های وطن فروش و خائن به ایران و ایرانی شد که سر از داستان "دیو دیو" بزرگ علوی به در می کنند

آری امروز هنوز هم ایران و ایرانی دارد ازبیچه های همان اسیران سده های نخستین صدمه می خورد. و باید همین جا اعلام کنم که حدا را شکر تعداد آن حرام زاده ها آنچنان که می پندارید زیاد هم نیست. یا اگر هم زیاد بوده در زمانه ای دور قدرت زاد و ولدشان کم شده و امروزه شاهدیم که تعداد بیشتری از ایرانیان ازده اند و دلشان برای خاک ایران می تپد و خدا را شکر دشمنان ایران و ایرانی در اقلیتی باور نکردنی قرار دارند

برما چه گذشت؟

2006-10-29T10:04:00.000-08:00

قصه زندگی زرتشتیان در ایران هم سر درازی دارد از تحقیر و توهین و ظلم و پریشانی.
اگرچه زرتشتیان در طول تاریخ هه مصائب را تحمل کرده اند تا دین ایرانی را همچون مرواریدی در دستان و یا سینه های چون صدف خود حفظ کنند . اما بهای گزافی بر آن پرداختند
چه دل ها که در این میان شکست و هیچ کس خمی هم برایش به ابرو نیاورد. چه سینه ها که شکافت از زخم بی درمان شمشیر و خنجر مسلمانان سرخ چشم .دلم می سوزد برای آنهمه اشک هایی که ا زدیدگان خونبار خواهران و مادران من جاری شد و هیچ دست آشنایی برای خشک کردنش صورتشان را نوازش نکرد

تجسم آنهمه ستمی که بر پدرانم رفت غرورم را می شکند و آروز می کنم که زمین دهان باز کند و مرا هم چون آنان در خود ببلعد . اما نه ! من قلبی دارم پر از کینه ، اندیشه ای دارم پر شور و دستانی دارم نیرومند

دشمن خونخوار من نمی دانست که من مانده ام برای گرفتن انتقام همه نابکاری هایش
من و تو دست در دست هم با سپاه دانش و نیک اندیشی بر دشمن زبون ایران می تازیم وریشه های بی حیایی و نامردمی که همانا اندیشه های تازیانه است را از کشور اهورایی ایران بیرون می کنیم.
زمان انتقام کشیدن نزدیک است
چند سال پیش دختری به نام آذر بلیوانی در یکی از روستاهای یزد یک دل نه صد دل عاشق پسر همسایه شان می شود که مسلمان بوده. چون قانون اسلام این است که مسلمان نمی تواند با غیر مسلمان ازدواج کند ، دختر و پسر با هم قرار می گذارند که به خانه امام جمه یزد یعنی آیت الله صدوقی بروند.آنها این کار را می کنند . اما آیت الله صدوقی که با دیدن دختر از او خوشش می آید پسرک را از خانه اش اخراج می کند و طوری او را تهدید می کنند که دیگر به سراغ دختر هم نمی رود. اما دختر را برای مدت شش ماه در خانه اش نگه می دارد و به هیچکس اجازه ملاقات با او را نمی دهد. در این مدت خانواده دختر به هر دری زدند از انجمن زرتشتیان تا نماینده زرتشتیان و دادگاه حمایت از خانواده و بیت رهبری و دفتر آیت الله صدوقی و خلاصه هر جا که به فکرشان می رسید. آخر الامر هم با فعالیت نماینده زرتشتیان در مجلس شورای اسلامی مهندس روانی ترتیب دیدار دختر با پدر و مادرش داده می شود. اما دخترک چنان شستشوی مغزی شده بود که می گفت مسلمان شده و پدر و مادرش نجس هستند و اگر پدر و مادرش او را می خواهند باید مسلمان شوند . پدر و مادر بخت برگشته که حاضر بودند به هر کاری دست بزنند تا دخترشان را به آنها برگردانند قبول می کنند که مسلمان شوند . در اینجا دختر که در زمان اسارتش فقط پانزده سال داشت می گوید با مردی مسلمان ازدواج کرده و چهار ماه است که حامله است. پدر و مادر بخت برگشته با شنیدن این موضوع از دختر قطع امید کرده و آمده می شوند تا بقیه عمر را با خاطرات خوب کودکی دخترشان و بدون او به سر کنند. یک نفر دخترک بدبخت را چند ماه پیش دیده بود که افسرده شده و به یک بیمارستان روانی در یزد سپرده شده است

این است انصاف اسلامی

رفتار مسلمانان با زرتشتیان یزد در زمان قاجار

2006-06-16T17:10:00.000-07:00

پادشاهان قاجار و سلطنت آنها:
آقا محمد خان قاجار (1781-1797)
فتحعلی شاه قاجار (1797-1834)
محمد شاه قاجار (1834-1848)
ناصر الدین شاه قاجار (1848-1896)
مظفرالدین شاه قاجار (1896-1907)
محمد علی شاه قاجار (1907-1909)
احمد شاه قاجار (1909-1925)
یکی از میشیونر های مسیحی بعد از اینکه پنج سال در ایران زندگی کرده است در مورد مشاهدات خود پیرامون وضعیت زرتشتیان در ایران چنین نوشته است:

تا سال 1895 هیچ پارسی (زرتشتی) حق نداشت چتر حمل کند. حتی زمانی که من در یزد بودم آنها نمیتوانستند در داخل شهر چتری حمل کنند. تا سال 1895 ممنوعیت شدیدی برای استفاده از عینک و عدسی های چشمی وجود داشت، تا سال 1885 آنها اجازه نداشتند که حلقه ای به خود بیاویزند، کمربند های آنان ساخته شده از کرباس خالص بود، اما بعد از 1885 هر چیز سفیدی مجاز بود.
تا سال 1896 پارسی ها باید عمامه های خود را بجای تا کردن، گره میزدند. تا سال 1898 تنها میتوانستند قبا یا لباس قهوه ای، خاکستری و زرد بپوشند، اما بعد از آن پوشیدن تمام رنگ ها به غیر از آبی و سیاه، قرمز روشن و سبز جایز بود. تا حدود سال 1880 پارسی ها باید کفشهایی به شدت بد ریخت را که تا مچ پایشان را فرا میگرفت میپوشیدند. تا 1885 آنها باید کلاه پاره ای را به سر میکردند. تا سال 1880 آنها باید شلوارهای گشاد کوتاهى که نزديک زانو جمع شده باشد را بجای شلوارهایی که تا قوزک پا را میپوشانند میپوشیدند. تا سال 1891 زرتشتیان باید فقط در شهر ها راه میرفتند (حق استفاده از درشکه و حیوانات را نداشتند) و حتی اگر در بیابان مسلمان پیاده با هر مقامی را میدیدند باید از مرکب خود پیاده شده و آنرا به شخص مسلمان میدادند. در زمانی که من در یزد بودم آنها حق داشتند که در بیابان سوار مرکب بشوند، آنها تنها مجبور بودند وقتی مسلمان بالا رتبه ای را در بیابان میبینند مرکب خود را به او بدهند. محدودیت های متعدد دیگری در لباس پوشیدن برای آنها وجود داشت که یاد آوری آنها تکان دهنده است.
بعد خانه پارسی ها و یهودیان، با دیوارهایی که اطراف خانه کشیده میشد باید آنقدر کوتاه میبود که مسلمانان بتوانند با دراز کردن دستانشان به بام خانه دست بزنند، اما آنها اجازه داشتند خانه شان را با کندن زمین در زیر زمین درست کنند. تا حدود سال 1860 پارسی ها نمیتوانستند به تجارت بپردازند. آنها باید مالهای خود را در کمدها و صندوقچه های خانه هایشان پنهان میکردند، و در خفا آنها را میفروختند. آنها اکنون میتوانند در کاروانسرا ها و مسافرخانه ها تجارت کنند اما حق ندارند در بازار باشند، همچنین حق ندارند کتان و یا پارچه بفروشند. تا سال 1870 آنها حق نداشتند برای فرزندانشان مدرسه و مکتبی داشته باشند.
مقدار مالیت جزیه برای هر یک از کفار، با توجه به ثروتشان متفاوت بود، اما هیچگاه کمتر از دو تومان (ده هزار دینار) نبود. یک تومان در حال حاضر سه شیلینگ و هشت پنس است، اما در گذشته بیش از اینها بود. حتی الان که پول اینقدر ارزش خود را از دست داده است، این پول یک کارگر است که ده روز کارمزد یک کارگر است. پول باید در آن واحد و بلافاصله بعد از اینکه فراش میرسید به او پرداخت میشد. فراش آزاد بود که در هنگام گرفتن مالیات هرکاری دلش میخواهد انجام دهد. مرد پارسی حتی حق نداشت به خانه اش برود تا پول را بیاورد، بلکه تا هنگامی که پول را بیاورد او را کتک میزدند. در حدود 1865 یک فراش که میخواست مالیات را بگیرد مردی را به سگی بست و ضربتی بر هر کدام وارد آورد.
حدود سال 1891 یک مجتهد تاجری زرتشتی را یافت که جورابی سفید را در یکی از میادین عمومی شهر پوشیده بود.او دستور داد که مرد را کتک بزنند و جورابهایش را در بیاورند. در حدود 1860 مردی هفتاد ساله در حالی که شلواری از کرباسی سفید به تن داشت به بازار رفت، آنها او را به شدت کتک زدند، شلوارش را در آوردند و او را در حالی که شلوارش را زیر بغل داشت مجبور کردند که به خانه اش فرستادند، برخی از پارسی ها مجبور بودند روی یک پایشان در منزل مجتهد بایستند تا اینکه مجتهد قبول کند که آنها را محکوم به پرداخت مقدار قابل توجهی پول بکند.
نقل شده از کتاب Politically incorrect guide to Islam, by Robert Spencer, Regnery Publishing, Inc, 2005, P166-169
در کتاب
Napier Malcom, Five Years in a Persian Town (New York: E.P.Dutton, 1905), 40-50.

زندگی از دست رفته

2006-05-09T18:15:00.000-07:00

اندر قصه زندگی زرتشتیان در ایران پیش و پس اسلام

در کلاس های درس دانشگاهی که مرسوم است در باره دانش و علوم روز صحبت شود

زمانی که استادی آخوند به کلاس وارد می شود تن هر دانشجوی غیر مسلمانی می لرزد. همه می دانند که یکی از وظایف جور واجور هر آخوندی تبلیغ کردن بر علیه غیر مسلمانان و وادار کردن این بی پناهان به مسلمان شدن است. یکی از راه های این کار فجیع بد وبیراه گفتن به اصول و پایه های اندیشه ای ادیان دیگر است

در زمانه ای که از آغاز چیرگی الاعراب بر ایران آغاز شد، زرتشتیان با خفت و خواری در خاک آباء و اجدادی خود زندگی کردند و دم بر نیاوردند.
هر ساله یهودیان به خاطر سالگرد هولوکاستی که توسط هیتلر بر آنان رفته است دست به برپایی تظاهراتی در سرتاسر دنیا می زنند.
ارمنی ها هم دست کمی از یهودیان ندارند. اینان نیز هر ساله در دوم آوریل تظاهرات دامنه داری را در خیابان های تهران بر پا می کنند و کشتار وسیع ارمنی ها به دست دولت فاشیستی ترکیه را محکوم می کنندو تب این تظاهرات آنقدر بالا ست که هرساله کار ارمنی های همیشه آرام در این روز به خشونت هم می کشد . البته که اینها حق دارند و باید هم چنان باشند.
سالیان درازی از آن دوران نمی گذرد که بنای معابد تازه برای زرتشتیان ممنوع بود و نیز به آنها اجازه نمی دادند. اگر چه هنوز هم چنین قانونی در ایران اسلامی حکم فرماست که البته شکل و شمایل آن تغییر کرده.
بعضی اوقات بعضی از دوستان می گویند ما نمی فهمیم شما زرتشتی ها چرا با دیگران نمی جوشید؟ پاسخ معلوم است. اینقدر توی سر مان زده اند که در عین حال که همه حواسمان به پس گردنی های میر غضبان تاریخ است ، نمی توانیم حتا به دوستی بهترین دوستانمان هم اطمینان کنیم .
در خبرها آمده است که خانم "دیان علایی" نماینده جامعه بین الملل بهایی در سازمان ملل با اشاره به نقش نشریات راست از جمله کیهان در برآشفتن جامعه بهایی ایران خواستار توجه ویژه محافل حقوق بشری به وضعیت این گروه از ایرانیان شده است.
وی همچنین یکی از دلایل این برآشفتن و اعتراض را انتشار مطالب اشتباه در باره بهاییت اعلام کرده اند و گفته اند آنها بوسیله این مطالب ، تصویر بدی درباره بهاییان و کارهای آنان ترسیم کرده اندکه می تواند موجب نفرت جامعه نسبت به بهاییان شود و از آنجا که بهاییان ایران هیچ امکانی برای پاسخگویی به این مقاله ها و برنامه ندارند ، این تبلیغات می تواند تأثیر بدی در جامعه بگذارد.
با ذکر این موضوع که تمامی مطالب عنوان شده از سوی خانم دیان می تواند درست باشد و مسلم است که آزار و اذیت بر جامعه بهاییان ایران از نخستین روزهای انقلاب اسلامی آغاز شد و تا کنون نیز ادامه داشته است و بر جوامع حقوق بشری است که این موضوعات را رسیدگی کنند ، لازم است اضافه کنم که این آزار و اذیت ها بر جامعه همیشه مظلوم زرتشتیان ایران نه از پیروزی انقلاب اسلامی آغاز شده و نه قرار است به این زودی ها خاتمه یابد.
در طول هزار و چهارصد سال گذشته و بلافاصله پس از پیروزی پارتیزان های عرب در مرزهای گسترده ایران ساسانی بر اثر استبدادی دینی که با روی کار آمدن حکومت تازیان بر سراسر ایران چیرگی یافت ، در ضمن پایمال شدن تمام حقوق انسانی ایرانیان زرتشتی و یا تازه مسلمان شده برای مدت دو قرن چنان بر سر این ملت آمد که حتا فارسی حرف زدن از یادشان رفت و کم کم تبدیل شدند به اٌمت اسلامی و دیگر ملت ایرانی نبودند .
از سوی دیگر تبلیغات وسیعی بر علیه دین قدیم آغاز شد و ایرانیان اسیر در دستان دژخیمان حکومت استبداد دینی باورشان شد که پدربزرگهاشان آتش پرست بوده و آنان شانس آورده اند که دین اسلام به آنان اعطا شده است. به این ترتیب آخوندهایی که از همان آغاز دوران سیاه دویست ساله ظلم و ستم ، در جهت حفظ و بقای حکومت دینی تاریان بر ایران تعلیم یافته بودند هر روز بر منبرهایی که برایشان دست و پا شده بود، در کنار فتوای کشتار غیر مسلمانان ، زرتشتیان را آتش پرست و ناپاک خواندند و بر همه مردم به دروغ تاریخی خواندند که همه ساختگی بود و ساخته پرداخته اندیشه های کاملا سیاسی حاکمان تازی .
و این مردم ایران بودند که با ساده اندیشی همه را باور می کردند.
اما این مردم بیچاره و بی پناه زرتشتی می بایست با هر وسیله ای از دام این اسوه های بیداد و ظلم نجات یابند و خود را از فراخنای تاریخی ساختگی به آینده ای که امروز ما در آن زندگی می کنیم نزدیک تر کنند.
اگر نبود آنهمه ایمان و ارادت به موبدان و خاندان ایثارگر و پر محبت موبد زادگان زرتشتی و سر سپردگی به آنان شاید این مردم هم حرف های تازه را باور می کردند . البته این اتفاق هم گاه و بیگاه اما مدام و مستمر می افتاد و عده ای باز دوباره به همان دامی می افتادند که پیش از آن خویشاوندانشان افتاده بودند. اما هر چه بود بهتر از آن همه فشار های مالی شامل مالیات و جزیه بود که بر دوش همه شان سنگینی می کرد .
فشار ها هر روز بیشتر می شد. از دامنه آن کم که نمی شد هیچ هر روز هم بر حجم تبلغات منفی بر علیه دین قدیم افزوده می شد . هر چه پیش تر می رفت و هر چه مردم احساس می کردند که کلاه رفته بر سرشان گشاد تر از آنی است که می اندیشیدند، بر شدت حملات افزوده می شد . کارها به همین منوال پیش رفت و در هر زمانه ای نیز به همین منوال ادامه می یافت. و این گونه فشارها تبدیل به عکس العملی تاریخی و همیشگی شد در برابر تمایل روز افزون ایرانیان مسلمان شده به برگشت به دین گذشته و از دست رفته .
در این میان اما قوم بی پناه زرتشتیان ایرانی فراموش شده بود . نه سازمان مللی وجود داشت و نه نماینده ای از حقوق بشر تا بر فشارهایی که بر این قوم اسیر وارد می شد اشراف داشته باشد. گاه و بی گاه تب برگشت به دین اهورایی بالا می گرفت و در نتیجه هر روز مرتب بر گرده زرتشتیان فشار بیشتری وارد می آورد و بیشتر و بیشتر آن را در هم می شکست . بر اثر این فشار های دائمی بود که بسیاری از زرتشتیان بالاخره تحمل از دست می ادند و به دامان اسلام پناه می بردند .
اما تکرار این بازتاب های اجباری باعث شد که زرتشتیان را در برابر تمایلات مسلمان شده ها برای بازگشت به دین اجدادی شرطی کند و از آن زمان بود که ندای نه! به پشیمانان بلند شد.زرتشتیانی که نمی خواستند بیشتر از آن شاهد فشارها و عذاب های تزایدی باشند اجباراَ به درخواست و خواهش پشیمانان نه! گفتند و همین امر باعث شد که مدتی بر تعداد فشار های مستقیم بر آنان افزوده نشود.
آنقدر مظالم رفته بر زرتشتیان زیاد و بیش از اندازه بود که دیگر هیچ زرتشتی برایش مهم نبود اگر تبلیغات برعلیه باورهایش به شدت در جامعه نقل مجالس باشد و هر روز هم او را نجس بدانند . همان که می توانست در شهر رفت و آمد کند و نان و آبی برای زن و بچه اش ببرد و کمی خیالش راحت باشد که زن و دخترش را به زور از خانه نمی ربایند به اجبار به عقد مردی مسلمان درش نمی آورند .
حواس من اما پیش آن دختر زرتشتی دانشجویی است که در کلاس درس آخوندی نشسته که خود را استاد هم می نامد:
«زرتشت و اوستاو هر آنچه به نام اوستا نامیده می شود همگی دروغ های تاریخ است . اصلا چیزی به این اسم وجود نداشته و همه را یهودیان و اسرائیلیان ساخته اند[1].»
پیش خودم فکر می کنم چگونه این دختر دانشجوی هیجده-نوزده ساله می تواند پاسخ درستی به این آخوند بدهد؟ مهم تر از آن تجسم می کنم بعد از پایان این کلاس همکلاسی های وی چه طرز نگاهی را حواله این دختر دانشجوی زرتشتی می کنند؟ همینطور که خانم ديان علايي، عنوان کرده اند ما زرتشتیان هم باید اعلام کنیم که این حرف ها باعث بدبینی و حتا نفرت دانشجویان به دین ایرانی و در این میان شخص دانشجوی مورد نظر ما می شود.
چه می توان کرد؟ آیا وسیله پاسخگویی برای ما زرتشتیان آماده است؟

[1]- کتاب پلی بر گذشته نوشته ناصر پور پیرار –چاپ کوثر- تیراژ 3300- خرداد 1380

هولوکاست زرتشتیان

2006-04-13T08:21:00.000-07:00

ZARATHUSHTIES OF IRAN
IN THE 18 AND 1900’s
Fariborz Rahnamoon
(First Published in the newsletter of ZCC –Vancouver)

Today we should not sit back and allow our fellow Zarathushties to be treated as

second-class citizens.

It is TIME FOR ACTION

We have received a letter and some references from one of our readers in Farsi, which has drawn our attention to the plight of the Zarathushties in Iran during the early 1900’s. He sights an example how Zarathushti children born in Tehran in the 1930's and after were prevented from learning Dari language. The reason was that leaders like Arbab Kaikhosrow Sharokh thought that children who spoke Dari language had a distinct accent when they spoke the Persian language. This accent caused the recognition of Zarathushti children in schools who then got beaten up by the Muslims, for being a Zarathushti.
He quotes from a recently published biography of Mirza Soroush Lorasb, in Farsi, of how Soroush Lorasb, Rostam Ardeshiri Ghostasbi and Burzoo Shahpour were force to quit the government technical school because they were Zarathushties and as such without a religion. Luckily for them, by then in Tehran, there was a school by the name of Alborz, run by the Americans and they got admitted to that school.
Another reference is made to a book written by Ardeshir Zaareh, which sites an incident where some Zarathushties of Yazd had written a letter complaining to the King - Nasser-0-Din Shah. When the Governor of Yazd comes to know of it, he calls the Mobeds and this is what he says. " You bastards have broken the rule. How has this person learned to write and dared to complain to the Shah? Is it not our rule that only the children of you Mobeds can learn to read and write and that too only in Zand and Avesta not Farsi."
Another book referred to has reproduced a letter from Arbab Jamshid Soroushian. Which we summarize here below.
" May his soul rest in peace, Manecjee Limjee Hoshang a Parse who during the reign of Sultan Nasser -O -Din Shah Ghajar came to Iran to negotiate the exemption of the Zarathushties from paying Jaziyeh. A tax levied on non Muslims which was so high that could never be paid in full and the Zarathushties were always at the mercy of the rulers and tax collectors."
Manecjee Limjee in his report in 1854 to the Zarathushties of India, whom he represented, writes that in Iran there were only 7711 Zarathushties left. Of whom 6657 lived in Yazd, 932 in Kerman, 100 in Tehran and 21 in Shiraz.
Mr. Carporter an English traveler who had visited Iran in 1818 writes about the Zarathushties as people who in spite of all the harassment and difficulties are steadfast in their religious belief. They have nowhere to look for help and know no place to go where they would be free. They have made the desert their home and live with all the hardship that comes with it, just to preserve their religion in their ancient country. During the onslaught of conversion to Islam some had taken to the mountain and others had fled to the bordering lands of India but these that made the desert their home believed in both their country and their religion. There are about four to five thousand of these people in the deserts of Yazd they are very capable farmers who have made the desert green behind circular walls they call "Baug" (gardens). They are also very good artesian and are self sufficient in their needs. They do not depend on any outside help to survive.
Another Iranist from France, a lady named Manan, who published her work in 1897 writes about the Zarathushties that, - in 1720 when Mahmood the Afghan king attacked Kerman, the city was well fortified but there was a place called Ghabr Abad outside the fortification, where the Zarathushties lived because they were forbidden from living within the fortification. The Afghan King Mahmood wiped out the whole Zarathusti population except for a handful who managed to hide in the flat desert. She further writes that in 1722 the Persian Safavi king Sultan Hossein had signed a proclamation that all Zarathushties in Esfahan should either be converted or killed. Some of those Zarathushties fled to Yazd and others managed, by way of sea, to go to India.
Mary Boyce writes "the Zarathushties still lived in millions in Iran in the 10th century. During the ninth century they had been able to bring about a renaissance in literature and science in Islamic Iran. Many Zarathushti religious books were also written during this century, which form a great part of religious studies today. In Khorasan and Northern Iran Zarathushties stilled lived upto the sixteenth century but with the attack of the Moguls - Taimur Lang and Changis Khan we loose trace of them. "
Taimur Lang is known to have built towers with human skulls in every city of Northern Iran that he conquered. There is also a story of how Taimur destroys a whole population of some brave people in the mountains of Shiraz, who were feared by the rulers and the people of Shiraz. They had dared to attach even his caravan. Taimur’s initial attack on them fails. Historians write that it looked like every branch of the tree was alive and showered arrows on the Mogul army. Taimur lost nearly all his men and so vowed to avenge this defeat. He shortly returned with gunpowder from china and so was able to blasts his way thru the narrow pass in the mountain. He finds among the solders fighting against the Mogul army, were ladies with something tied on their back. One of whom manages to fight her way close enough to attack Taimur himself but Taimur was quick and beheads the lady. He then out of curiosity inspects the sack on her back and finds a baby in it. In the mountain he finds a fire temple and some mobeds and then learns that these people were Zarathusties. May their souls rest in peace. It is appropriate here for us to say an "Ashem Vohu and Yatha Ahu " in the memory of these brave souls.
Yazd and Kerman are situated on the borders of the desert and were comparatively safe places to take refuge, although a difficult place to survive. The difficulties of the desert made the Zarathusties that settled here industries, hard working and determined. In spite of the difficulties they preserved their religion and never thought of exchanging it for the luxury of being a Muslim. The seclusion of these people from the outside world helped in the perseverance of their customs and beliefs in its original form. The Dari language helped them a lot in that it was not understood by other than Zarathushties and it was never written, making it difficult for an outsider to try and learn it.
These Zarathushties had learned to be self-sufficient and were in a way independent from the Muslim people and the rulers. So in order to harass the Zarathushties other means were envisaged. We learn about these tactics from "Napier Malcolm" who lived in Yazd for five years and has recorded them in his book "Five years in an Iranian city - Yazd". He says in 1895 when he lived in Yazd the Zarathushties were not allowed to wear eyeglasses or to use an umbrella or wear a ring on their fingers. They were not allowed to wear a belt unless it was made out of brown or khaki coloured cloth. They were not allowed to wear socks and their shoes had to be torn. Their trousers had to be short little lower then their knees. They were not allowed to wear a hat or cap and if they ever did wear, it had to be a torn one. They were not allowed to ride on the back of a donkey in front of a Muslim and the height of their houses had to be lower than that of the Muslim’s. The door of their house had to be a single hinged small door. They were not allowed to trade or do business in any form. The Zarathushti children were not allowed to go to school till 1870.
He further writes that the Jazieh tax collectors had the full power to use all and any means they thought fit to collect the full amount of the Jazieh. He reports an incident where a Zarathushti and a dog were tied to two ends of the same rope and beaten in turns. In Islam dog is considered an untouchable animal. At times the male members of the Zarathushti households were beaten to death for not being able to pay the Jaziyeh in full.
The people that once ruled over the ancient civilized world and ruled so benevolently that they were considered saviours, had been reduced to such a stage of annulment is not a matter to pity and lament about but something to study and learn a lesson from.
Today we should not sit back and allow our fellow Zarathushties to be treated as second-class citizens. It is TIME FOR ACTION.

مواظب این افکار پلید باشید

2006-04-05T21:17:00.000-07:00

یکی از نویسندگانی که به تازگی با پشتیبانی دولت جمهوری اسلامی دست به انتشار مطالب توهین آمیزی در باره تاریخ و دین ایران زده است این بار طی سخنرانی پر تنشی در دانشگاه زنجان اظهار داشت تاریخ امروز ایران روایت ایرانیان نیست
این گزارش البته توسط خبرنگاران طرفدار وی تهیه شده و قصد ما از انتشار آن در این بلاگ آگاهی شما از وجود چنین افکار خبیثی در ایران است

اگرچه گزارشگر این خبرچنین نویسنده ایران ستیزی را نام آشنا و مشهور معرفی می کند اما برعکس باید گفت : به قدری سخنان این پدیده که تا چند سال پیش از چهره های سرشناس حزب توده بوده است ، بی اساس و پایه است که هیچ اندیشمند و مورخی به او جواب نداده و در حقیقت او را همانگونه که هست دست کم گرفته اند

--------------------------------------------

سالن خالی از جمعیت نشان دهنده

تعداد اندک طرفدارن نظریه های بی پایه و اساس اینگونه ایران ستیزان است

------------------------------------------

بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی هر گونه توهین به هر یک از پیامبران شناخته شده در ایران ممنوع است و به قول خودشان سب النبی محسوب می شود. اما این چهره ایران ستیز سال هاست که بر اصل دین زرتشتی و پیامبر گرامی آن اشو زرتشت می تازد و هیچ قانونی نیز در صدد محدود کردن او برنمی آید.

من خود در نمایشگاه مطبوعات سال 1384 این مساله را با رئیس قوه قضاییه که می گفتند عراقی الاصل است در میان گذاشتم اما پاسخ او این بود که شما اگر از وی شکایت کنید ما اقدام خواهیم کرد.

معلوم نیست در باره مواد دیگر قانون اساسی جمهوری اسلامی هم حتما کسی باید شکایت کند ؟ یا آنها به طور معمول کسی را که کوچک ترین توهینی به پیامبر اسلام و یا اعتقاداتشان بکند به شدیدترین صورت تنبیه می کنند؟
و اما اصل گزارش را بخوانید
ناصر پور پیرار به عنوان یکی از فارس زبانان و مورخین دگر اندیش تاریخ باستان ایران چهره ای شناخته شده است.سلسله کتابهای او تحت عنوان کلی «تاملی در بنیان تاریخ ایران؛ دوازده قرن سکوت» موجب بروز مباحثات و مناقشات شدیدی در میان مورخین موافق و مخالف وی شده است.
موافقین او معتقدند که به دلیل این قبیل روشنگریهای، پور پیرار دچار انواعی از حملات رسمی و غیر رسمی شده است.دو جلد از کتابهای اخیر وی از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ممنوع النشر شده و خود او نیز جهت پاسخ گویی به تحقیقات منتشر شده تاریخی اش راهی بازداشت گاه گردیده است!
روز سه شنبه 29/9/84 ، ناصرپورپیرار به دعوت جمعیت اسلامی دانشجویان تورک دانشگاه زنجان در ساعت 17 جهت سخنرانی در سمیناری باعنوان «تاملي بر تاريخ نگاري ايران»، وارد آمفی تئاتر مملو از جمعیت تالار«سهره وئردی» - در این جا دقت کنید که سهرودی را به این صورت نوشته اند- دانشگاه زنجان شد.
نخست حسن حسینعلی بعنوان یکی از دانشجویان رشته تاریخ به معرفی آثار و نظرات پور پیرار پرداخت و اورا فردی دانست که به رغم مخالفتهای شدید صاحبان زرو زور و تزویربا شجاعتی که واجد پشتوانه های قوی علمی است از اندیشه و تحقیقات نوین خود در خصوص تاریخ باستان ایران دفاع می کند.
سپسی ناصر پور پیرار در میان تشویقهای وسیع حضار در پشت تریبون قرار گرفت.
پور پیرار اظهار داشت:«امشب سینمایی از بخش تاریخ شرق میانه و کهن را از طریق کمک گرفتن از تصاویر بیان خواهم کرد و بخش پنهان مانده تاریخ این منطقه وسیع و تمدن ساز را با زدودن غبارهای 2500 ساله آن شرح خواهم داد.اساسا تاریخ امروز ایران روایت ایرانیان نیست. بلکه این تاریخ عبارت است از مجموعه ای از تالیفات و حکایات مورخین روس،آلمانی،انگلیسی و ایتالیائی. اگر هم مورخین ایرانی در این خصوص مطالبی نوشته اند درکل اقدامی جز تبعیت، تدوین، بیان و انعکاس مطالب مورخان خارجی کار دیگری نکرده اندبه این ترتیب تاریخی که به دست بیگانگان نوشته شده برای شاگردان ایرانی آنها مورد پذیرش قرار گرفته و وارد کتب درسی و مراسم ملی ما شده است.»
پور پیرار با اشاره به اینکه اکثریت مطلق این تاریخ نویسان یهودی بوده اند و همه آنها بدون تفاوت خاصی مطالب همدیگر را مورد تایید قرار داه اند می پرسد:« از چه روی تاریخ ایران برای این مورخان تا این حد جذاب بوده و به چه دلیل در خصوص تاریخ 2500 سال قبل این فلات ،چنین اتفاق نظری جود دارد در حالیکه حتی در خصوص حوادث جنگ جهانی دوم که در همین 70 سال گذشته بوقوع پیوسته هرگز نمی توانیم شاهد چنین اجماع نظری باشیم؟!»
با درخواست پور پیرار مجموعه بسیار نفیس و منحصر بفردی از آثار سفالی ، سنگی و فلزی مکشوفه در فلات ایران به نمایش گذاشته شد که قدمت آنها به چند هزار سال قبل از حضور هخامنشیان در ایران می رسید و نشانگر حیات و بالندگی تمدنهای عموما ناشناخته ای در چهار گوشه فلات ایران می کرد.
او اظهار داشت: «شرق میانه کهن، مادر تمدن بشری است ومهد تمدنهایی است که سراغ انها را می توان ازهفت هزار سال پیش در گستره وسیعی از مصر تا شرق فلات ایران گرفت. »
پورپیرارمعتقد است:« شرق میانه کهن کلید تمدن امروز بشری است چراکه تمدنهای دیرین این سرزمین شامل تجمعات پیشرفته،سیستمهای مترقی ابیاری، خدایان متعدد و افسانه های جذاب، معابد زیبا، سفالهای هنرمندانه، صنعت ریخته گری و همچنین تقنین نخستین قوانبن بشری بوده است.حتی انسان بابلی جهت رصد آسمان اقدام به ساختن برج عظیم بابل می کند که خود مقدمه ای برای پیشرفتهای فضایی امروز است.اما به رغم وجود این همه عظمت و شکوه در تاریخ هفت هزار ساله اقوام ایران، کمترسازمان و موسسه دولتی ای مایل است تا اقدام به تحقیق و تفحص در این وسعت کهن و پنهان کند.در مقابل همین نهادها با برق انداختن سنگهای تخت جمشید فقط می کوشند تا تاریخ این مملکت کهن را به کوروش و داریوش برگردانند.»
پور پیرار اظهار داشت: « مثلا در مورد تمدنی که از جیرفت سر بر آورده است تا دو سال تمام ، دست سارقان ویاغیان در سرقت و یغمای آثار نفیس این منطقه باز گذاشته شده بود و سازمان میراث فرهنگی کوچکترین توجهی به گزارشهای مسئولین دلسوز نمی کرد!»
او افزود: «برای من ثابت شده است که این سازمان عریض و طویل هیچ علاقه ای به تاریخ و فرهنگ قبل هخامنشی ندارد.اینها فقط خود را خدمتگزار تاریخ هخامنشی می دانند!»
پس از نماشی اشکال و تصاویر آثار تاریخی ، پور پیرار اظهار داشت : «همه این قبیل اثارنفیس تمدنی بشر شرق میانه، کوتاه زمانی پس از به قدرت رسیدن هخامنشیان از صفحه تاریخ گم می شود بنوعی که پس از 1200 سال اثار تمدنی مکشوفه در همین منطقه بسیار ابتدائی است و نشان دهنده ضعف شدید علمی ،هنری و مدنی اقوام سازنده ان می باشد!»
او می پرسد چه شده است که ناگهان پس ازگذشت 1200 سال از حکومت هخامنشیان اقوام فلات ایران به رغم سیر محتوم تکاملی دچار چنین نزول دهشتناکی شده اند؟!
پور پیرار با تکیه بر همین نکته اعلام داشت که وقوع یک حادثه عظیم و بسیار مهلک سبب اهلاک و قهقرای تمدنی در فلات این سرزمین شده است.
او با بازخوانی آیات معینی از کتاب مقدس تورات به حادثه ای تحت عنوان«پوریم» اشاره می کند و ازقول قوم یهود می گوید:مطلع شدیم که مردم منطقه شرق میانه تصمیم به نابودی یهودیان گرفته اند.پس ما پیشدستی کردیم وبا کمک هخامنشیان دشمنان خود را در سیزدهم ماه اداراز بین بردیم و 77 هزار تن از آنها را هلاک کردیم!
پور پیرار با این پرسش بحث خود را آغاز می کند که چرا وقتی مورخان غربی از طوفان نوح و ساختن کشتی نوح به تفصیل سخن می گویند در قبال حادثه پوریم سکوت اختیار کرده اند و حتی در دائره المعارفها نیز در مورد این ماده سخنی به میان نیامده است؟!
او افزود: « سندی از دوران هخامنشان تحت عنوان کتیبه بیستون در دست است که در آن سنگ نوشته، شرح مقاومتهای ملل تحت ستم هخامنشیان علیه داریوش ثبت شده است.در این کتیبه از قیامهای سراسری و مستمری سخن گفته می شود که همزمان با امدن داریوش در سراسر قلمروی هخامنشیان بوقوع پیوسته و هخامنشیان نیز جهت خاموشی شورشها به شدیدیترین سرکوبها و قتل عامها متوسل شده اند.
پور پیرا معتقد است این نبرد جمعی علیه داریوش خودجوش نیست و به نوعی تحت کنترل یک سازمان مرکزی ضد هخامنشی قرار دارد و این سازمان به دلیل همپیمانی یهودیان با جلادان هخامنشی خواهان نابودی دشمنان خویش می باشد.
پور پیرار معتقد است :«بعد از فاجعه پوریم منطقه به قدری خالی از سکنه شده که بشر برای 1200 سال در شرق میانه قادر به تولید یک سنجاق سر نیز نشده است.اما به رغم این مسائل برخی از مورخان از یافته شدن اثار ساسانی خبر می دهند.مطابق ادعای این مورخان ،بشقابها و کوزه های یافته شده مربوط به مناطق اورال،ایتالیا و بلغارستان است.توجه کنید که همه آین اثار در خارج از فلات ایران امروز یافته شده است.می پرسیم این اثار چگونه خود را به ان نواحی دوردست رسانده اند؟! در مورد منطقه اورال می گویند که ایرانیها در دوران ساسانی به پوست خرس علاقه داشتند لذا در مبادلات پایاپای ، بشقاب ساسانی می دادند و پوست خرس اورالی می گرفتند!»
پور پیرار می پرسد : «پس از چه روی تاکنون در درون فلات ایران، بعنوان مرکز اصلی این تولیدات فرضی، هیچ اثری یافت نشده است؟!»
او همچنین می گوید: « توجه داشته باشید که برخی از اثار مکشوفه منسوب به دوران ساسانی به حدی تازه و صیقلی است که مورخ در نگاه اول به جعلی بودن انها پی میبرد!»
پور پیرار از بشقابی سخن می گوید که منسوب به یزگرد سوم ساسانی است.
او می گوید: « به دلیل تشابه تاج نقش اسب سوار موجود در این بشقاب با نقوش سکه های ادعایی دوران یزد گرد، انرا ساسانی و مربوط به یزد گرد سوم می دانند.»او می پرسد: « اما چرا ان سکه ها ساسانی دانسته شده اند؟ در جواب می گوید: «همین مورخان به دلیل تشابه نقوش این سکه ها به ان بشقاب آنرا ساسانی می دانند!»
وی با به سخره گرفتن وجود چنین تسلسل باطلی در استدلالات تاریخی این توجیهات را تلاشی برای تاریخ سازی جهت ملل و اقوام ایران می داند.
او بار دیگر به کتیبه بیستون اشاره می کند و نام برخی از اقوام مندرج در آن کیتبه را می خواند.اقوامی همچون اووجه، مودرای، سه ته گوشه، رخج،...که در حال حاضر تنها و تنها یک نام از آنهابر روی سنگ نوشته مذکور باقی مانده است و دیگر هیچ!
او می گوید:« همه این اقوام در فاجعه پوریم به دست هخامنشیان و یاوران انها کشته شده اند. به همین دلیل است که در ایران امروز هر جا کاویده می شود تمدن نابود شده ای از دل خاک سر بر می اورد.تمدنی که ثروتهای ان رها شده است!»
او مجددا می پرسد:« اگر سبب این اتفاقات مهلک یک حادثه طبیعی است چرا بازماندگان برای بازیافت این ثروتها همچون همیشه باز نگشته اند؟!»
او به اکتشافات اقای نگهبان در حوزه تمدن مارلیک اشاره می کند و از اشیائ بسیار نفیس و رها شده ای در عمق نیم متری زمین خبر می دهد که تنها به دلیل گذر زمان با خاک و شن پوشیده شده است.چرا هیچ کس به رغم اینکه این اشیای بسیار بسیار نفیس سالهای سال برروی زمین قابل مشاهده بوده اند جهت تصاحب انها اقدام نکرده است؟!
پور پیرار می گوید: «جواب این سئوال مرگ همه انسانها و اقوام ان روز ایران است!
پس مورخان جهت پر کردن این شکاف عظیم تمدنی اقدام به جعل اوستا و مانی و مزدک کرده اند.من معتقدم همه کیتبه های واقع در جنوب ایران جعلی است و از صد سال پیش توسط برخی از مراکز غربی و از جمله دانشگاه شیکاگو در نقش رجب و نقش رستم کنده شده اند.»
او معتقد است که پس از فاجعه هستی سوز پوریم تا طلوع اسلام بخش بزرگی از فلات ایران فاقد شواهد تمدنی است.پور پیرار مدعی است: «حتی با طلوع اسلام اسامی اشخاص و اماکن مجدد وضع می شوند.»
او می گوید هر اسمی در هر زبانی معنایی دارد.مثلا بویوک در تورکی،احمد در عربی و...اما چرا در شاهنامه به هنگامه اشاره به اسامی ایران باستان کلماتی مطرح می شوند که فاقد هر گونه معنا هستند؟ او از سیصد اسم همچون رستم،منیژه،بیژن و... نام می برد که کوچکترین معنایی را تداعی نمی کنند!
پور پیرار تاکید می کند که او اصلا قصد تخریب قوم یهود را ندارد و بهیچوجه دشمن یهود نیست و می گوید بدون هر گونه حب و بغض نسبت به تاریخ ایران بیائید یافته های تاریخی جدید را بررسی کنیم.
او تاکید می کند: «در کمال تاسف مقامات کنونی جمهوری اسلامی حاضر نیستند به این یافته ها و تحلیلهای جدید تاریخی توجه کنند.به همین دلیل است که وزارتخانه های اموزش و پرورش،فرهنگ و ارشاد اسلامی،آموزش عالی و همچنین صدا و سیما و میراث فرهنگی همه ساکتند!
او می گوید:« از چه روی مقامات جلوی بیان حماسه های دروغین شاهنامه را بعنوان تاریخ نمی گیرند اما مانع از بیان یافته های جدید تاریخی می شوند؟!»
سخنرانی پور پیرار درمیان تشویقهای مکرر بیش از 400 دانشجوی حاضر در سالن به پایان رسید.اما در انتهای سالن جمعی که تعداد آنها کمتر از 30 نفر بود و به زبان فارسی صحبت می کردند بارها کوشیدند تا با فریادها و سوتهای خود نظم سالن را به هم ریزند.در دستان آنها ویژه نامه نشریه تخته سیاه، ارگان انجمن اسلامی دانشگاه زنجان نیز به چشم می خورد که علیه کتابهای پور پیرار نوشته شده و در سطح وسیعی توزیع شده بود.
سپس نوبت به بخش سئوالات حضار رسید. اقای سید حسینی مجری این برنامه جهت هر چه دمکراتیک برگزار شدن اجلاس پیشنهاد شفاهی مطرح شدن پرسشهای مخالفین را به رغم وجود تعداد کثیری از سئوالات مکتوب پذیرفت.
اولین سئوال از آن یک دانشجوی مخالف بود.او با قرائت ایه ای از قرآن کریم به کلمه مجوس اشاره کرد و گفت که به رغم ادعاهای شما قرآن مجوسان یعنی گبرانرا به رسمیت شناخته است.پور پیراربا بیان اینکه قران افصح الکتب است اظهار داشت مجوس به معنی گبر نیست و دلالت بر کسانی غیر از صابئین و اهل ذمه دارد.این دانشجو مجددا پرسید چگونه از تمرکز توجه میراث فرهنگی بر تخت جمشید سخن می گویید که در حال حاضر آنها نسبت به ساخت سد سیوند و نابودی تنگه بلاغی و اثار تخت جمشید بی تفاوتند؟
پور پیرار اظهار داشت از 20 سال پیش در خصوص ساخت این سد در مطبوعات خبر رسانی شده است. اکنون چه شده که طی یک سال گذشته ناگهان بحث خطرات آبگیری سد سیوند از طرف جمعی باستانگرا مطرح شده است؟!
همین دانشجو با تاکید بر تحریف شدن تورات اعلام کرد که پوریم مورد نظر تورات مربوط به بخش تحریف شده ان می باشد.
مخالف دیگری بر سن رفت و با قرائت چند بیت از ابوالقاسم فردوسی، شاهنامه را کتابی دانست که تاریخ واقعی ایران را ترسیم و بیان کرده است.او با اشاره به آیه روم در قرآن کریم اظهار داشت که ترکیب قرآنی غلبت الروم به معنای تسلط امت اسلام بردو امپراطوری روم وا یران است!
سومین سئوال از طرف فردی مطرح شد که با حمله به سن خود را به تریبون رساند و اظهار داشت که خود شیرازی است و پدر بزرگی 107 ساله دادر که در سن 17 سالگی سوار بر الاغی از کنار مکعب زرتشت گذشته و این بنا را دیده است.شما چگونه مدعی جعلی بودن این مکعب و نو ساز بودن آن طی 65 سال گذشته هستید؟!
پور پیراراظهار داشت شما اصلا به حرفهای من گوش نکرده اید.من می گویم کتیبه های صد سال گذشته جنوب ایران جعلی است.من نمی گویم مکعب زرتشت جعلی می باشد.من مدعی جعلی بودن کتیبه های نقر شده بر روی ان هستم!
این بار یک دانشجوی موافق بر سن رفت.او که به شدت مورد فحاشی مخالفین قرار گرفته بود اظهار داشت : اگر حق گو نیستید لااقل جرات شنیدن حق را داشته باشید. وی با اشاره به اینکه ملتهای اروپایی برای قرنهای متمادی بر اساس فیزیک ارسطوئی زمین را مرکز جهان می دانست اظهار داشت: اقایان مخالف باور کنید که دوران علمی ادعاهای شما سرآمده و زمین شما دیگر مرکز جهان نیست!
این دانشجوی موافق اظهار داشت در میان ما اکنون در این جلسه کمتر کسی است که به دروغین بودن نصب یازده ترجمه از شعر معروف «بنی آدم سعدی » بر سر در سازمان ملل اطلاع داشته باشد! او نتیجه گرفت وقتی بسیاری ازموضوعات قابل مشاهده امروز را برای ما تا به این حد دروغ گفته اند دیگر وای به حال تاریخ ایران باستان!
این دانشجو در پایان در خصوص قدمت و ارزش استوانه معروف به حقوق بشر کوروش سئوال کرد. پور پیرار اعلام داشت: در این خصوص دروغهای بزرگی گفته شده است. جهت تعیین قدمت کل استوانه و یا لااقل بخشهایی از جملات این استوانه نیازمند زمان سنجی فیزیکی هستیم.او همچنین گفت که حتی در صورت فرض صحت این استوانه ،اولین قوانین نوشته شده بشری بسیار بسیار قدیمیتر از تاریخ حضور کوروش است ضمن اینکه مطالب این استوانه نیز به دلیل نگارش از طرف قوم فاتح می تواند امری غیر حقوقی و کاملاسیاسی تلقی شود .
آخرین مخالف به دنبال تهید شدید الحن مسئولین سیمنار در پشت تریبون قرار گرفت. او با تاکید بر بی ارزش بودن کتاب تورات .و نیز بیان جمله ای از ریچارد آرمیتاژ یکی از سیاستمداران آمریکائی در خصوص بربریت پارسیان در عصر کوروش و داریوش، پور پیرار را دشمن پارسیان،پان تورکیست،عرب زده،مامور مستقیم سازمانهای جاسوسی آمریکا و اسرائیل دانست که قصد بی هویت کردن تاریخ ایران را دارد.
با اعلام اتمام وقت از طرف مجری حدود پنج تن از مخالفین وی با نعره های بلند، پور پیرار را مورد فحاشی قرار داده وی را تهدید به حملات فیزیکی مهلکی کردند.
اما بدنبال عکس العمل صدها تن از موافقین پور پیرار این تعداد به همراه جمعی از سمپاتهای خود ضمن قرائت سرود ای ایران مجبور به ترک جلسه شدنداما همچنان در راهروهای وردی ماندند و منتظر پور پیرار شدند.حتی یکی از انان به فیلمبردار سمینار حمله ور شد و او را مورد تهدید و ضرب وشتم قرار داد.
سرانجام به دنبال حضور جدی حراست دانشگاه این مورخ دگر اندیش به بیرون هدایت شد .
پور پیرار در پاسخ به سئوال یکی از خبرنگاران حاضر در اجلاس در خصوص علت رفتارهای خشونت امیز معدود مخالفین خود گفت:
این اقایان در حال مشاهده فروریختین بنای شیشه ای عظیمی هستند که طی هشتاد سال گذشته با مکعبهایی از جعل و جهل برای انها ساخته است...به آنها حق دهید که خشمگین باشند!

رابطه سلمان فارسی با اسلام

2006-04-04T06:14:00.000-07:00

نامه مهدي فروح بن شخسان به پادشاه ايران

نامه
به سوي: خسرو دادگرپادشاه ناحيه رستمدار كسي كه از نژاد شاهان است
ازسوي: مهدي فروح بن شخسان
نماز و ستايش براي اهورامزداي خردمند كه ما را آفريد و ستايش براي زردشت اسپنتمان (نام خاندان زرتشت). سپاس خداي را كه ايراني هستيم نه غير ايراني، داراي دين بهي هستيم نه بهدين و پيغمبر همه پيغامبران را داريم كه ما را از اهريمن ملعون پاك كرده است و بعد از آن ستايش، مخصوص تست كه از نيكان پاسداري ميكني و ازدين زرتشتي پاسداري ميكني،اميدوارم كه دادار اهورامزدا با نيرو و فره خود تو را ياري دهد. اميدوارم اينگونه باشد.
هدف من از اين نامه اين بود كه مردم گمان مي كنند كه بندگان دين و موبدان آن ناحيه از"دستور دينيار" مرتبه اي از دين زرتشتي"سلمان فارسي" آزرده خاطرند و به او نفرين مي كنند و او را آلوده مي خوانند كه دين پاك مزديسني را نابود كرده و بدانديش شده است و تازيان را براي آوردن دين راهنمايي كرده است، چرا كه ازآنچه اتفاق افتاده آگاه نيستند و نمي دانند كه تا روزي كه از دنيا مي رفت هيچگونه شكي دراو درباره دين مزديسني وجود نداشت. به خدا پناه مي بريم از دست اهريمن پليد و بدانديش و ابتدا آنكه بزرگان دين او را فريب دادند كه درسرزمين يمن محمد كه دين آور اعراب است زيرفرمان "بوهاله منذرتازي"درآنجا زندگي ميكند. بوهاله پادشاه آن ناحيه هيچ چيزي از محمد نديد كه نشانه اي از علم و دانش دراو باشد پس از "دينيار سلمان" خواهش كرد كه به عنوان آموزگاربه تعليم محمد بپردازد، او هم از روي دستورات ديني پذيرفت و طبق تعليمات دين زرتشتي به او دانش و بينش آموخت و او را از نيكي ها آگاه كرد.
و دوم اينكه محمد بزرگ شد و به مدينه آمد و بوهاله كه او را فرزند خوانده خود مي دانست براي او زن گرفت و به او ثروت داد و محمد با ابوطالب و طلحه و عثمان و زبير و عبدالرحمن و عمر و عمار و بلال و ابوذر و صهيب و مقداد و ديگر بزرگان عرب كه داراي پيرواني بودند با هم، هم پيمان شدند و به تاراج و غارت دارايي هاي مردم پرداختند و در اين راه تلاش مي كردند. دستور"دينيارسلمان"كه محمد را ديد و آگاه شد كه او به دزدي و غارت اموال روي آورده است، او را از آن كارهاي زشت بازداشت و برآن داشت كه آييني را برقراركند تا اعراب كه مانند حيوانات وحشي و حشرات موذي هستند را از بت پرستي دوركند و آنان را يكتا پرست سازد و كاري كند كه نامش بلندآوازه شود. محمد وعده همكاري داد و اعتراف به كمك نمود و از آن پيشنهاد شاد شد و از كارهاي زشتش دست كشيد و آنان با كمك "دينيارسلمان" اوستا و فرمانهاي ديني را به زبان عربي ترجمه كردند و به قبيله قريش آموزش دادند. درابتدا آنان خيال كشورگشايي نداشتند و دينشان پيروان زيادي نداشت مگر زماني كه بخت از ما روي گردان شد و بزرگان دينمان فرمان دادار را وارونه كردند و دين را خراب كردند و بدانديش و بد كردار و بدگفتار شدند وموبدان زرتشتي فاسد،بزرگان و پادشاهان كشور را بركناركردند، درغيراينصورت تازيان كي توان و نيرو داشتند كه با پادشاهان ما جنگ كنند؟
زماني كه شاهنشاه پرويز كه روانش در بهشت باد به "بادان" تيره جان پيغام فرستاد كه محمد و همدستانش را به درگاه او بفرستند، از پليدي و ناپاكي اش با او همكاري نكرد و با راه درست و راست با آن مرد تازي (محمد) برخورد نكرد بلكه او را با شمشير تهديد كرد. اگر اينگونه نبود كار به اينجا نمي كشيد. و اگر بزرگان دين مردم كشور را گمراه نمي كردند و مورد آزار و ستم قرار نمي دادند چرا بايد بزرگان ايران در پنهان با اعراب همراهي كنند؟ اگر مردم كشور از موبدان راضي و خشنود بودند هيچگاه اجازه نمي دادند اعراب وارد كشور شوند. و اگر ماهوي سوري ملعون كه اهورامزدا او را مجازات كناد يزدگرد پادشاه ايران را نمي كشت چه كسي تاج و تخت را به تازيان ميداد؟
چه بنويسم؟ چون وقتي خوب نگاه مي كنم مي بينم بيشتر گناه از خودمان است و بخاطر سستي بخت و بدي ستاره و اقبال به اين خواري افتاده ايم.
پيش از اين به خاطر گناهي كه مردم انجام دادند و از جمشيد نافرماني كردند و به بيوراسپ عرب ضحاك پيوستند خداوند پاك مردم را سالهاي زياد در كيفر و عذاب داشت. هم اينك هم گناه روحانيون ديني ما باعث شد كه ساسانيان نابود شوند و انسانهاي پليدانديش(اعراب) برجاي آنها قرار گرفتند. پيش از اين هم خوانده ايد كه از بدي دستوران، ايرانيان چه رنجهايي ديدند. زماني كه داراي داراب را كشتند و پادشاهي از خاندان كيانيان سپري شد سالها ايران، بي نظم و نيكي ماند. بيگانگان بركشورمسلط شدند. از شاهان آن خاندان يكي برخلاف فرمان دين عمل كرد و دخترخود را به زني گرفت ولي دستوران او را مجازات نكردند بلكه به او كمك كردند.
پناه برخدا! آنچه بايستي رخ ميداد رخ داد و خدا را سپاس كه تو هنوز درخاندان خود پادشاهي و نيكان را با شكوه اهورامزدا حمايت ميكني.
از خدا ميخواهم كه تو را تا زمان زياد برحكومت برقراردارد و آنگونه كه مي بينم فر ايزدي هم با اين خاندان باقي نمي ماند، چه اهورامزدا در اوستا و نيز يزدان اينگونه گفته است: وپودحم تويم فرزام نود كاشمرند چم هود زسوف نوركاو سروچيمام هودهام هائم هزتو نافيوا مرفه رمدكاو نمايندله زالدج

هنوز كه سال زيادي از آمدن آنها نگذشته است آئين هاي خود را رها كرده اند و راه و رسم هاي جديد گذاشته اند و به بندگان خدا بدي مي كنند و در روز قيامت از پيامبران شرمنده باشند و خدا آنان را كيفر ميكند.
اين گروه با نام دين به غارت و دزدي اموال مردم مي پردازند و آن را براي خود ثواب مي شمارند و جاي تعجب است كه خود را مسلمان مي دانند و از قبر مردگان (امامان) ياري مي خواهند و به آن نماز خواندن مي گويند، مردي عرب زني را كه دين غير از اسلام داشته باشد تصاحب مي كند، چون او را مي بيند عاشقش مي شود، شوهرش را مي كشد و همخوابگي با آن زن را روا مي داند و مي گويند با هركس كه همدين آنها نباشد بايد جنگ كرد و چون او را بكشند به بهشت ميروند و اگر خود هم در جنگ كشته شوند گمان ميكنند به بهشت مي روند! و با اين كارهاي بد و بي قانون و افكار تباه چنان بنياد بدي گذاشته اند كه نمي توان بازگو كرد.
و اينگونه نمايان است كه با اين كارها زمان زيادي نمي كشد كه اسمي از ايران برجاي نخواهد ماند، زماني كه هرمزان حاكم اهواز را گرفتند و نزد عمر بردند او را وادار كرد كه دين اسلام را بپذيرد. هرمزان نپذيرفت و با فرياد بلند به دين اسلام ناسزا گفت و به اين جهت عمر خواست او را بكشد.
علي از اين كار جلوگيري كرد كه مي گفت كسي كه از نژاد شاهان است را نبايد كشت و عمر از خون او درگذشت. گفت چيزي بخواه تا به تو بدهم هرمزان گفت: ويرانه اي به من واگذار تا آباد سازم. عمر همه ايران را گشت و ويرانه اي در اين كشور نديد. عمر به هرمزان گفت آبادبي از من درخواست كن تا به تو بدهم. هرمزان گفت مي خواستم به تو نشان بدهم كه نياكان من كشور را اينگونه آباد كردند ولي باش تا ببيني كه سالهاي زيادي طول نمي كشد كه از آئين و روش كج تازيان و اين شيوه پستتان آبادي دراين كشور نمي ماند. و در اين زمان خواسته و گفته هرمزان ديده ميشود.
خود را بزرگتر ميدانند و بدي و ستم مي كنند و محمد كه درگذشت همه آئين هاي او را به كناري گذاشتند و عمر، مردم را به كشتن و نابودي داد تا مردم از روي ترس به دين آنان وارد شدند.
و با اين همه در زمان حكومتشان "فاطمه" دختر پيامبرشان را فنا كردند، پهلويش را شكستند و بچه اش را كشتند و خواسته محمد را كه در زمان مرگ براي علي فرمانروايي خواسته بود بيهوده كردند و با فرياد بلند گفته هاي محمد را ياوه شمردند و با راهنمايي علي، عثمان را نابود كردند و معاويه كه از بستگان عثمان و فرمانرواي شام بود بر عليه علي كه پسرعموي محمد و دامادش و جانشين او و انساني بسيار دانا بود شورش كرد و او را به كشتن داد و يزيد پسر معاويه، حسين و عباس و پسران علي را كشت.
اينك اعراب بسيار آشفته اند. قانون هايي كه دين آورشان گذاشت شايسته بود و در كتابي كه به نام قرآن مي خوانند و گمان مي كنند كه از سوي خداوند آمده است كه "دينيار سلمان" در درست كردن آن دست داشته است و بسياري از رسوم دين بهي (زرتشتي) در آن ستوده شده است و در آن جشن هاي نوروز و مهرگان و گهنبار ستايش شده و پيغمبر خدا (زرتشت) را ستائيده و خود محمد و علي در همه جا از فارسيان ستايش كرده اند و روشهاي ما را ستوده اند. چنانكه محمد گفته است بزرگان خود را واداركنيد تا به شيوه پارسيان عمل كنند و ديگر اينكه اگر علم به آسمان رود مردي از مردم پارس آن را مي يابد و محمد هميشه به اين افتخارميكرد كه در زمان پادشاهي عادل زندگي كرده است و اساس كتاب قرآن بر سه چيزاست:
يكي خداشناسي كه برداشتي است از خدا شناسي اوستا كه بي هيچ تغييري به زبان تازي ترجمه كرده اند. چنانكه عبارت اوستايي "هوزاميم فه مزدان هزهزماس و زماس هرشيور هرديور" را "قل اعوذ برب الفلق من شر ما خلق و من شر حاسد اذا حسد" و " قل اعوذ برب الناس ملك الناس اله الناس من شر وسواس الخناس الذي يوسوس في صدور الناس من الجنه و الناس" برگردانيده اند و عبارت اوستايي "فه شيد شمتاي هرشنده هرششگر زمريان فراهيدور" را "بسم الله الرحمن الرحيم و بيش از اين مثال فراوان است.
برخي از قوانين دين اسلام با عقل و دانش مطابقت ندارد. يكي از آنها اينكه آنان تا چهار زن عقدي مي گيرند و معلوم نيست كه تا چه زماني آنها را نگه ميدارند و هرچه بخواهند به نام صيغه زن ميگيرند و در مقابل پول او را به مالكيت خود درمي آورند و زماني كه مدت صيغه به پايان برسد او را از خود دور ميكنند و زن عقدي خود را هم هرگاه كه نخواهند بي هيچ دليلي رها ميكنند كه به آن طلاق مي گويند. اين كار بسيار زشت است كه مرد زن خود را در آغوش ديگران اندازد و از خود دور كند. با اين حال اين از آن بهتر است كه تازيان تا قبل از اين، روشي براي زناشويي نداشتند و مانند جانوران با هم آميزش مي كردند. و همين كه شصت من آب اگر در جايي باشد شايسته مي دانند كه صد نفر براي غسل در آن برود. اگرچه اين كار نيكو نيست، اما چون در بين تازيان آب كم است و كساني كه در سرزمين عرب زندگي مي كنند بدن خود را سالي يكبار هم نمي شويند، اين رسمي نيك است. و ديگر اينكه داستان و سرگذشت هايي كه از تورات و انجيل شنيده و يا هر افسانه اي كه از هر كس شنيده اند در قرآن نوشته اند. چرا كه داستان سرايي در بين اعراب اهميت زيادي دارد و بيشتر مردم سرزمين اعراب پيرو عيسي هستند و غيراز اين كتاب قصه و داستاني ندارند و به دنبال دانش نميگردند. به هر حال قرآن اوليه كه نگاشتند به اين اندازه ناپسند و زشت نبود اما چون بعداز آوردن دين به فكر فرمانروايي و كشورگشايي افتادند و عثمان بجاي محمد برحكومت تكيه زد با حرص و آز و طمع قرآن را جمع آوري كرد و قرآن پيش از اين را كاملا سوزانيدند و از نو قرآني ساختند و عثمان آن قرآن را در بين مردم رواج داد كه هم اينك مردم آن را مي خوانند. نيكويي هايي كه از دين زرتشتي درآن بود از آن بيرون كردند و ديگر براي آنها ارزشي نمانده است. واين يزيد كه هم اينك فرمانروا شده است، راه ظلم و ستم را برگزيده و بسيار ستمكار است. براي شما پيام ميفرستد كه از او پيروي كنيد. از او اطاعت نكنيد چرا كه بسيار گناهكاراست و از خدا برگشته است و بزرگان دين خود را كشته است ومن بنده براي آگاهي و اطلاع آن پادشاه عادل و همه روحانيون و نيكان سرزمين رستمدار اين را مي گويم كه "دينيار سلمان" دين زرتشتي را رها نكرده و برآيين نياكان معتقد بود و ازمحمد نامه گرفته بود كه اين نامه ازگفته هاي علي بود و يك نسخه از آن را براي هرمز هم فرستاده ام. و "دينيار سلمان" هم از عمر نامه اي گرفته است كه اگر تازيان به كشور ايران وارد شوند در دين زرتشتي ويراني و خلل وارد نسازند و با آن دين كاري نداشته باشند ولي آنان پس از ورود به ايران آن عهد و پيمان را زيرپا گذاشتند و مردم را به دين تازي يعني اسلام فراخواندند و موبدان را كشتند و آتشكده هاي ايران را ويران و خراب كردند كه اهورامزداي بخشنده آنها را كيفركناد.
و براي آرامش بهرام شادپور كه از نژاد آذرباد است و ديگر دستوران كه از دين رويگردان نشده اند چنين پيمان نامه اي (آسيب نزدن به دين زرتشت) از علي گرفته ام كه هر سه نامه (نامه اي كه از محمد، عمر و علي گرفته شده) به همراه اين نامه در خزانه آتشكده حفظ كنند، شايد روزي به كارآيد. و دستور دهيد كه موبدان و دستوران، مردم آن سرزمين را از دين زرتشت آگاهي دهند و براي نيكان از خداوند آسايش خواهند و براي برادر من "سلمان" از خداوند طلب آمرزش كنند و درباره او سرزنش و بدگويي نكنند تا خداوند آرزوها را روا دارد. پس به كام يزدان باشي.

اهداف سیاسی پشت پرده زرتشت دوستی

2006-03-29T18:39:00.000-08:00

گزارشی از آیین پرسه همگانی زرتشتیان

چند روز پیش به وسیله تلفنی که از یکی از دوستان دیافت کردم متوجه شدم که قرار است آقای هومر آبرامیان پس از آیین پرسه همگانی در سالن درب مهر شهر سن حوزه برای زرتشتیان سخنرانی کند. پیش از آن چند جلسه از برنامه های تلویزیونی ایشان را که از شبکه تلویزیونی پارس پخش می شود ، دیده بودم. از پیش می دانستم که موضوع اصلی صحبت ایشان جنگ هفتاد و دو ملت با اسلام خواهد بود و صد البته ادان دیگر سامی که هر کدام را استاد گرامی کهنه کرده اند. آیین پرسه اما در ساعتی که پیش از آن و از حدود 7 ماه پیش اعلام شده بود آغاز شد . یاد آیین های پرسه همگانی در تهران افتادم که هر زرتشتی و حتی آنهایی که همه چیز را خرافی و غیر دینی میدانند برای خاطر ظاهر سازی هم که شده بود و البته به راستی برای ابراز احترام به خانواده درگذشته ای خود را به کوچه زرتشتیان می رساند. در این روز همه می دیدند که زرتشتیان از هر گوشه و کنار تهران از راه دور و یا نزدیک با وسیله و عموما بدون وسیله نقلیه کوشش می کنند تا برای دقیقه ای هم که شده خود را در میان خیل جمعیتی که در سالن های ایرج وجشن گاه و بهمن شکوه این آیین زیبا را که در جای جای اوستا به نام «هم پرسگی» ستایش شده متجلی می کنند، جا بدهند . در همین تصورات دور و دراز بودم که صدای ناموزون اوستا خوانی موبدی که می گویند نزدیک سی سال است در این شهر به اوستا خوانی مشغول است از رؤیاهای شیرین بیرونم آورد . سالن تقریبا خالی بود . با شرمندگی باید بگویم حتی خانواده درگذشتگان هم خود به این مراسم بایسته نیامده بودند. نمی دانم چگونه می توانند خود را فراموش کنند . مگر آنکه بگویم خود را در چاه می دانند و مدفون در سرنوشتی که دوست ندارند آخر آن را از حالا بدانند .هر چه بود اما پس از دقایقی که از آیین اوستا خوانی گذشت سالن کم کم شاهد آمدن مردمان بیشتری شد که به خاطر گوش دادن به فرایض آقای هومر آبرامیان مشتاقانه خود را سالن می رساندند.آقای دکتر! اما با اسکورتی از زرتشتیان منورالفکر و همراه با خانمی دیگر که بعدا فهمیدیم خانم گیتی مظلومان نام دارد به سالن وارد شد. چند نفری دور او را گرفته بودند و مرتب سوالات خود را مطرح می کردند و آقای هومر هم با صبر و حوصله توام با متانت به همه آنها پاسخ می داد و چه زیبا بود که می دیدیم همه کلماتی که استفاده می کنند فارسی سره است و کوشش می کنند تا از کلمات عربی کمتر استفاده کنند.مدتی که گذشت و از تعداد مشتری ها کم شد جلو رفتم و پس از ادای احترام و احوالپرسی از آقای دکتر سوال کردم نظرشان راجع به پیامبری و یا پیام آوری اشو زرتشت چیست؟ با کمال تعجب آقایی به نام دادنام که خود را مرتب صاحب رادیویی در کانادا معرفی می کرد به نام رادیو «اشا» ، به صدا درآمد و گفت : چطور شما نمی دانید اشو زرتشت فیلسوف بوده است . و چه افتخاری بالاتر از این که شما صاحب دینی باشید به پدریت یک فیلسوف ارجمند و دانا.گفتم همین! مانده بود که در غربت، پیغمرمان را هم تبدیل به فیلسوف کنند. با تبسمی که نشان از نزاکتم بود رو به آقای هومر کردم و پرسیدم آیا شما فکر نمی کنید هر چه نامش دین است به هر حال پیام آوری داشته است؟ در حالی که دستی به گره کراواتشان می کشیدند تا آن را محکم تر کنند با چند کلمه یک جفت شاخ روی کله من کاشتند:« چرا خود را در حصار دین زندانی می کنید؟ زرتشتی گری اصلا دین نیست که پیام آوری داشته باشد!»هر چند حالا که به آن افاضات فکر می کنم شاید بهتر آن بود که بلافاصله بحث را کوتاه می کردم و در کنجی گم می شدم ؛ اما متأسفانه امیدوارنه از دکتر خواستم تا تعریف های متفاوت از دین را در نظر آورد و پس از آن با اشاره مفاهیم جامعه شناختی دین و مذهب از وی سوال کردم که به نظر ایشان دینی که زرتشت آورنده آن بوده است را می توان خارج از همه تعاریفی دانست که علمای اجتماعی مطرح جهان سال ها پیش ارائه داده اند ؟آقای آبرامیان که بنا به گفته خودشان پیش از آن که زرتشت دوست بشوند همین صحبت ها را در باره مسیح عنوان کرده بودند و حضرت مسیح را به جای پیغمبر با اسامی دیگری نامیده اند به جای پاسخ به من به تلفن دستی شان جواب دادند و پس از مدتی که برگشتند گفتند با توجه به گفته های من و سؤالات مطرح شده ، تصمیم گرفته اند سخنرانی خود را به این موضوع اختصاص دهند که اشو زرتشت پیغمبر بود ه است یا خیر!!!البته پیش از سخنرانی ایشان، همان گیتی خانم صحبت هایی کردند و البته که « داستان!» های استوره ای شاهنامه را برای مشتاقان علم و فلسفه و ادبیات، هرچه بیشتر فرو کاویدند.پس از وی اما نوبت رسید به آقای دکتر هومر آبرامیان . نخستین جمله ای که مثل پتک بر سر من فرود آمد تعریف کاملا جدیدی از فیلسوف و کار فیلسوف بود: « فیلسوف کسی است که با کلمات یقل دوقل بازی می کند»البته این بازی حدود دو ساعت ادامه پیدا کرد و عده ای از مشتاقان فلسفه همراه ایشان به سوی بیرون حرکت می کردند . آگاهی های دینی بسیاری از زرتشتیان در این جلسه افزایش یافته بود و نیاز به قالب هایی داشت تا بتواند آنهمه شور و انگیزه برای زدودن دین از دین را مهار کند. اگرچه ناگفته پیداست همه این حرف ها تنها برای آن است که آقایان ادعا می کنند قصد زدودن دین از سیاست دارند و از آنجایی که می خواهند دین باستانی زا جایگزین کنند می خواهند پیش از هر چیز کلمه دین را از دین زرتشتی حذف کنند تا در صورت پیشکش چیز جدید که همانا دین - سابق- زرتشتی است به مردم بگویند این دین نیست که ما می خواهیم با سیاست همراه کنیم .با خودم فکر می کردم به خاطر همین اطلاعات بود که زرتشتیان گرامی در آیین سنتی و دینی پرسه همگانی شرکت نکردند اما مشتاقانه حرف های حسابی – بخوانید حساب شده- آقای دکتر را گوش دادند .می گفتم اگر در جلسه امشب یک مسلمان حضور داشت آیا اجازه می داد که دکتر تا آخر سخنانش هر چه می خواهد به دینش توهین کند و مثلا بگوید محمد پیغمبر نیست بلکه فیلسوفی است که از همه پیغمبران بالاتر است

عوام گرایی و نخبه کشی

2006-03-29T18:36:00.000-08:00

ما را چه می شود؟

«در سياست معمولا شمار بسيار کمي از افراد هدايت کننده محسوب مي شوند و اکثريت افراد هدايت شده هستند. بدين ترتيب آن عده کم
افراد که مي توانند به دليل تخصص و يا مهارتشان افکار عمومي يک جامعه را شکل و يا تغيير دهند و نقشي مهم در مناسبات اجتماعي اقتصادي سياسي و يا ... در جامعه داشته باشند را « نخبه» مي نامند.»«تاريخ زرتشتيان ايران پيش از پيروزي انقلاب نمونه اي بسيار عالي از کارکرد نخبگان در جامعه است. نخبگان آن روز جامعه زرتشتي توانسته بودند با الهام از آموزش هاي دين بهي ايدئولوژي روز جامعه زرتشتي را تعيين و تبيين کنند و به بيان ديگر جامعه را هدفمند سازند. دوم آنکه با اتکا به مديريت اجرايي خود نيروهاي بالقوه جامعه را بالفعل ساخته و آن ها را در راه رسيدن به آن هدف بسيج سازند و سوم آنکه با نفوذ خود در حکومت مناسبات جامعه زرتشتي را با جامعه بزرگ ايران شکل داده و بهبود بخشند.»اين بخشي از مقاله آقاي کيوان هور است که در شماره 111 امرداد با عنوان نخبه گرايي و کوتوله هاي سياسي به چاپ رسيده بود و به سبب طرح مساله اي بکر و دست نخورده مورد توجه بسياري ازدست اندرکاران قرار گرفت. موضع نخبگان مساله تازه اي نيست، سال ها پيش جامعه شناسان بزرگي به طرح اين قضيه پرداخته بودند . برای نمونه می توان جلال آل احمد یا صادق هدایت را به عنوان نخبه گانی معرفي کرد که با دلخوشي هاي مسخره عاميانه مردم حرکت نمي کنند اما از آن طرف با شخصيتي همچون علی شریعتی روبرو هستیم که به خاطر آنکه حرکتش در میان مردم عادي و خواسته هاي بي انتها و کوچک آنها پررنگ تر باشد از جاده تعالي فاصله گرفت .در چند سال اخير هم برخی از سياستمداران ما به اين موضوع پرداخته و آن را از دريچه ديد خود به نقد کشيده بودند . مباحث اجتماعي و سياسي در اين طرز نگاه جاي خاصي را در اختيار خود قرار داده است.با نگاهي هر چند کوتاه و غير دقيق به مقالاتي که بر عليه نويسنده اين مقاله نوشته شده است در مي يابيم که متاسفانه دو مساله مهم هنوز در نقد هاي ما آنهم در نشریه امرداد به چشم مي خورد نخستين نکته اين است که اصولا دست اندرکاران هر نشريه بايد شأن نويسندگان را نيز در نظر بگيرند. اگر قرار باشد که من بي سواد بتوانم در روزنامه مثلا شرق به مقالات ادبي و تاريخي و يا جامعه شناسي و سياسي بدون آنکه کوچکترين آگاهي از اینگونه علوم داشته باشم پاسخ دهم و هرچه از قلمم مي چکد بر سر و روي نويسندگان آن روزنامه بريزم ديگر چيزي به نام نویسنده و اظهار نظرعلمی در اين مملکت باقي نخواهد ماند . بنابراین باید دقت کرد تا نامه های احساسی و یا سياسی که توسط افراد کم سواد بر علیه نوشته های نویسندگان مطرح به دفتر نشریه ارسال می شوند با خرده گیری و دقت نظر مسئولان مورد مداقه قرار بگیرند.برخی نویسندگان جوان در مقابله با موج کج اندیشی ها و مج فهمی ها توانشان را از دست می دهند و سعی می کنند به مانند پاسخ دهندگان به هجو روی آورند که این آموزش خوبی برای آنان نخواهد بود . البته مشکل دیگری هم وجود دارد که باید آن را فضای کافی و برابر، در برابر موج حملات دانست. اگر به هر شخصی در نشریه آنقدر جای نوشتن بدهند خیال نکنم موضوعی بی جواب بماند . مهم آن است که بتوان در مقالی کوتاه، پاسخی مناسب و وزین داد .در اینجا می خواهم به نمونه ای از این دست در همین شماره مورد نظر رجوع کنم .مثلاٌ پاسخي که اقاي پرخيده به هر دو نويسندگان درشماره بعد داده است درست همان نکته اي است که آقاي کيوان هور در مقاله اوليه خود به آن اشاره کرده است . اينگونه به نظر مي رسد که نويسنده محترم تنها از سر خوش آمد مردمي که گويا به تازگي خيلي بيش از حد به آنان اميدوار شده اند- تا پيش از اين که اينگونه نبودند- سعي در تخطئه آقاي هور داشته و با اتکاي به چند جمله کپي شده از نويسندگان هم صنف، جاده صاف کن آنهايي قرار گرفته اند که سال هاست منتظرند .در رژيم امروزي ايران هستند فراوان آنهايي که پا را از گليم خود دراز نمي کنند . هستند هنوز هم کساني که منصفانه در باره رژيم شاه صحبت مي کنند. هنوز هم انسان هايي پيدا مي شوند که با وجود بغض در گلو در گوش ديگران زمزمه هاي نيکويي از گذشته را سر مي دهند . حکومت مصدق را اگرچه مردمي ميدانند اما متوجه اين قضيه هم هستند که گروهي از مردم در آن روزهاي بحراني با چيزي حرکت کردند که منجر به از دست دادن جانشان هم شد. پايمال کردن خون مردمي که به خاطر باورشان در شرايطي که ما امروز به خاطر هجو تاريخمان قادر به درک درستي از آن نيستيم خيانت به تمامي آرمان هاي جمعي ايرانيان است که با وجود شدايد و مسايل جانکاه هنوز هم مانند شما در اين سرزمين مانده اند و حاضر به ترک خاک و ميهن خود نيستند . حال در باره خود ما زرتشتيان قضيه کاملا حاد تر است و بايد در باره نياکان با دقت بيشتربه بحث و مجادله پرداخت. آيا مي توانيم خدمات انسان هايي همچون هاتريا مانکچي و يا مارکار و ميرزا سروش و کيخسرو شاهرخ و چند تن نخبه انگشت شمار ديگر را به اين زودي ها فراموش کنيم و يا آنکه آنها را زير پا بگذاريم؟نخبگان سياسي و اجتماعي ما افرادي بودند همچون مانکچي که با ارائه راهکارهاي عملي سياسي و اقتصادي جامعه را از نابودي نجات دادند . آيا کسي در آن زمان به پول آنها توجه داشت ؟ آيا شما نخبگان سياسي ما را کساني مي دانيد که پول هاي باد آورده شان چشم شبه نخبگان ما را بر واقعيات مي بندد يا آنهايي مي دانيد که به دنبال خواسته هاي بي پايان و غير منطقي و بدون آينده نگري عوام تنها به خاطر آنکه چند صباحي بيشتر در چشم مردم باقي بمانند دويده اند؟پاسخ هيچ کدام از اينها نيست .پاسخ البته همان است که مي دانيد و با شناختي که از شما دارم بي شک پاسختان تنها مي تواند هماني باشد که همه دوست دارند بشنوند. اما اگر باز هم فکر کنيد به همين نتيجه خواهيد رسيد که مردم هميشه درست نمي انديشند . يکي از نمونه اي بسيار خوب اين مساله قانون اساسي جمهوري اسلامي است . مردم انقلاب زده ايران در شرايطي که همه تنها يک شخصيت را در اذهان خود پرورانده بودند و او را همچون رستم دستان مي دانستند به ولايت فقيهي راي دادند که ايران را بيش از سد سال و تا پیش از انقلاب مشروطیت از جاده مدنيت به عقب راند .در آن زمان هم اگر افراد نخبه اي پيدا مي شدند که به دور از احساسات بي منطق مردم عامی به انديشه هاي متفاوت رأي مي دانند امروز دچار اين از هم گسيختگي نبوديم .چيزي که به شدت خواننده ي آگاه را ناراحت مي کند آن است که آقاي پرخيده در پاسخ به مقاله آقاي هور هر چه را که خود مي خواهد از زبان وي مي نويسد و سپس به آنها پاسخ مي دهند. به طور نمونه همانگونه که آقاي هور در ابتداي نامه اشان آورده اند «نخبه» را کسي دانسته اند که به واسطه تخصص و يا مهارتي خاص توان آن را داشته باشد که افکار عمومي را به سمتي که خود مي خواهد سوق دهد. و بلافاصله نيز اضافه کرده اند که در برهه اي از تاريخ ايران مردم زرتشتي توانسته بودند نوعي دموکراسي قومي را در شرايطي که حکومت ايران توتاليتاري محض بوده است ايجاد کنند. آيا اين عبارات مي توانسته خوانند ه را به اين عبارت راهبري کند که:«نخبه» کسي است که نقش مهمي در مناسبات اجتماعي ،اقتصادي، سياسي و يا ... در جامعه داشته باشد و جامعه را سريع تر به سوي دموکراسي ببرد؟سوالي که در اينجا مطرح مي شود اين است که اصولا بر اساس کدام ميثاق مي توان نوشته هاي کسي را در همان نشريه و آن هم توسط دبيران سرويس وارونه کرد و سپس درست به مانند خانم فراروني که به زعم خود نويسنده «خواندني تر» اما با علامت تعجب ! است ، حرف هايي زد که از اصول روزنامه نگاري و ميثاق هاي بدیهی آن فاصله بعيد دارد.گويا نويسنده اصولا با عبارت « نخبه» بيگانه است چرا که آن را تقريبا هم معني با «با استعداد» يا « نابغه» مي داند. و خيال مي کنند که اگر کسي نشست و کتاب خواند و نابغه هم بود و همه نوشته ها را توانست بي کم وکاست حفظ هم بکند مي شود « نخبه» و از آن به بعد اين فرد مي تواند خودش را با مانکجي و يا مارکار و يا شاهرخ مساوي بداند. آخر چه مي توان کرد هر دو مي فهمند ! اين دوست گرامي حتا در ميان نوشته بسيار طولاني خود- گويا به عمد- فراموش مي کنند که شخصيتي مانند مانکچي خود به عنوان يکي از رهبران نخبه جامعه زرتشتي موفق شد که تمام آن کارهايي که ايشان در مقاله شان آن را به مديران زرتشتي که معلوم هم نيست کجا هستند و چه کساني هستند نسبت مي دهند ، صورت گرفته است. آيا کسي به جز يک «نخبه» مي تواند بعد از آنکه مي فهمد مشکل جامعه زرتشتي بي سوادي است آن را ريشه کن کند؟ بدون اينکه بخواهيم تفيل گويي هاي نويسنده را تکرار کنم از وي سوالي دارم :آيا چه کسي به جز يک «نخبه» مي تواند بعد از درک اين موضوع که زرتشتيان مهاجر به تهران براي ادامه زندگي در تهران نياز به معبد و مدرسه و قبرستان دارند ، اقدام به ساخت و سازهايي کند که منتهي به ساخت معبد و دبيرستان و قصر فيروزه شود؟اگر اين شخص تنها گزينه مردم در زمانه خودش بود که بايد خودشان او را انتخاب مي کردند اما از نوشته پيداست که اعتقادي به اين نداشته که انتخاباتي صورت گرفته باشد . پس بايد گفت اين توان و نخبه گري خود آن روانشاد بوده که چنان موقعيتي را برايش فراهم ساخته. اگر نوشته آقاي هور را کمي به دور از پيش داوري و تعصب و حتا سیاست بازی مطالعه مي کرديد و کمي از قشري گرايي سطحي فاصله مي گرفتيد شايد نوشته را آنطور که نوشته شده بود در مي يافتيد و نه آنطور که خود مي خواهيد و آنقدر دچار ياوه گويي نمي شديد!نويسنده در آخر اشاره دارند که نه آنهايي که به خارج رفته اند و منتظرند بقيه هم بروند «نخبه » هستند و نه آنهايي که در ايران ماندند «کوتوله سياسي» ! واقعا تفسير اين جمله نياز به آن دارد که انسان هم زندگي خصوصي آقاي هور را کاويده باشد و هم ديگران را و هم اين پيش داوري را داشته باشد که تمام مساله اين بوده که خارج رفته ها با داخل مانده ها مقايسه شوند .اين را مي توان از سرمقاله اي که به نام امرداد در شماره 111 آن به چاپ رسيده است فهميد. توهين هايي که سراسر هجو است و از کمترين اصول روزنامه نگاري بويي نبرده است .

پذیرش ایرانی اسلام و زور شمشیر

2006-03-28T21:19:00.000-08:00

نویسنده آگاهی از ایران نوشته است

آیا در پذیرش اسلام توسط ایرانیان زوری در کار نبوده است؟

کسانی که می خواهند بما بباورانند که در پذیراندن اسلام بر ایرانیان زوری در کار نبوده و ایرانیان خود به پیشباز ( معنویت اسلام ) شتافته اند ؛ دو چیز را فراموش می کنند ؛ نخست اینکه فراموش میکنند که همه ی نازش آنها به ذولفقار علی است ؛ فراموش می کنند که علی در رویه ی 105 نهج البلاغه می گوید ( ما آرمانهایمان را با شمشیر هایمان حمل می کنیم ) ؛ اینها مرز معنویت و شمشیر را برای ما روشن نمی کنند ؛ دوم اینکه فراموش می کنند بما بگویند که پیام آوران ( معنویت اسلام ) با چه زبانی با مردم ایران سخن گفتند که ایرانیان یا بگفته آنان « عجمان » سخنانشان را دریافتند و به ( معنویت اسلام )پی بردند . ؛ عبدالحسین زرین کوب در رویه 116 از کتاب دو قرن سکوت می نویسد : « در واقع از ایرانیان ؛ حتی آنان که آیین مسلمانی را پذیرفته بودند زبان تازی را نمی آموختند و از این رو بسا که نماز و قران را هم نمی توانستند به تازی بخوانند ؛ و از تاریخ بخارا رویه 75 مایه می گیرد که : مردمان بخارا به اول سلام در نماز ؛ قران به پارسی خواندندی و عربی نتوانستی آموختن و چون وقت رکوع شدی مردی بودی در پس ایشان بانگ زدی ( بکنیتان کنید ) و چون سجده خواستندی کردی بانگ کردی ( نگون یانگونی کنید ) ... و سپس ادامه می دهد که : ... با چنین علاقه ای که مردم ایران به زبان خویش داشته اند شگفت نیست که سرداران عرب ؛ زبان ایران را با دین اسلام و حکومت خویش معارض دیده باشند و در هر دیاری برای از میان بردن و محو کردن خط و زبان فارسی کوششی ورزیده باشند .

به یک نمونه دیگر از( معنویت اسلام )پیش از آغاز لشکر کشی به سر زمینهای دیگر ؛ از نوشته های مسعودی و دیگران نگاهی بیمدازیم ؛ مسعودی در التنبه و الشراف می نویسد : « عربان از دین بگشتند ؛ بعضی کافر شدند و بعضی زکات ندادند ... ؛ سران اسلام از این جماعت خواستند که توبه کنند تا مشمول مقررات اسلامی قرار گیرند ؛ و هر گاه امتناع می کردند قتل آنها واجب بود ؛ یعنی با آنها می جنگیدند و آنها را می کشتند و زن و فرزندانشان را اسیر می کردند . » .؛ پطروفسکی در( تاریخ اسلام در ایران ) می نویسد : « در دوران زمامداری ابوبکر آشفتگیهای گوناگون در عالم اسلام پیش آمد؛ عده ای با قبول اسلام و خواندن نماز و از دادن زکات خود داری می کردند و جمعی که ایمانی نداشتند در حال تردید و انتظار به سر می بردند.؛ ابو بکر پس از آن که به کمک سردار خود « اسامه» تا حدی سرو صدای مخالفان را خاموش کرد ؛ بر آن شد که کلیه دشمنان اسلام را سر کوب کند . برای اجرای نیت خود طی بخشش نامه ای به کلیه قبابل عرب اعلام کرد که ( این لشکر را مامور کرده ام که هر که را از دین برگشته باشد با شمشیر بکشند و به آتش بسوزانند و زن و بچه اش را اسیر کنند مگر آنکه توبه کند ...) ؛ ابوبکر در پی این بخشش نامه با اجرای سیاست شدیدی مخالفان را بجای خود نشانید ؛ از جمله مردی را بنام فجات که خروج کرده بود ؛ پس از دستگیری به مدینه آورد و او را زنده زنده در آتش سوزانید . یزید ابن مهلب یکی از سرداران بزرگ اسلام است که همه ی تاریخ نویسان مسلمان از او ؛ و از کرد وکار ننگینش یاد کرده اند ؛ این خونریز تبهکار که ننگین ترین رویه های تاریخ بشر را با شمشیر خونچکان خود نوشته است ؛ در گرکان ؛ در سه شبانه روز پیاپی ؛ دوازده هزار نفر از اسیران ایرانی را بر سر ناودانهای آسیابها سر برید تاگندم آرد کرده و نان بپزد و بخورد ؛ و شش هزار برده از مردم گرگان گرفت و همه را به بردگی فروخت .... باز می نویسند که این مرد خدا!! که پیام آور معنویت اسلام بود در برابر یک برده ی او که بدست یک ایرانی کشته شده بود یکهزار تن ایرانی را بدار کشید ... ؛ آنان که می خواهند نسبت به آدمکشیهای بیشرمانه این خونریز بزرگ تاریخ آگاهی بیشتری داشته باشند می توانند به تاریخ تبرستان نوشته بهاء الدین اسفندیار ؛ تاریخ فضایل بلخ ؛ دو قرن سکوت نوشته عبدالحسین زرین کوب ؛ فتوح البلدان البلاذری ؛ و آفرینش و تاریخ نوشته دکتر محمد رضا شفیعی کدکنی ؛ زین الاخبار نوشته گردیزی نگاه کنند .؛ با دریغ و درد باید گفت که ملایان ایران ویرانگری که امروز بر نیاخاک اهورایی ما فرمانروایی می کنند میدانی را در شهر بزرگ تهران بنام این افعی زاده اهرمن خو یعنی یزید ابن مهلب نامگذاری کرده اند .؛ پطروفسکی در کتاب تاریخ ایران می نویسد :« خداش دانشمند ایرانی را زبانش را از ریشه کندند ؛ چشمانش را با میله های داغ کور کردند ؛ دستها و پاهایش را بریدند و سرانجام گردنش را زدند .». ؛ عمادالدین نسیمی ؛ سراینده نامدار ایرانی را زنده زنده پوست کندند و سپس دستها و پاهایش را بریدند و پاهای بریده اش را بعنوان سوغات برای برادرش نصیرالدین فرستادند و پیکر تکه پاره شده او را هفت شبانه روز در شهر حلب بتماشا گذاشتند .؛ تبری می نویسد دهها تن دانشمند ایرانی را دست و پاهایشان را بریدند و پیکرهای آنان را به آتش کشیدندو سرهای بریده شان را بر دیوارها بنمایش گذاشتند .؛ عبدالحسین زرین کوب در رویه 69 کتاب دو قرن سکوت می نویسد : « تازیان به تیسفون در آمدند و غارت و کشتن پیش گرفتند ... بدین گونه بود که تیسفون با کاخهای شاهنشاهی و گنجهای گرانبها ی چهارصد ساله ی خاندان ساسانی به دست عربان افتاد و کسانی که نمک را از کافور نمی شناختند و توفیر بهای سیم و زر را نمی دانستند ؛ از آن قصر های افسانه آمیز جز ویرانی هیچ بر جای ننهادند . نوشته اند که از آنجا فرش بزرگی به مدینه آوردند که از بزرگی جایی نبود که آنرا بتوان افکند . مرتضی راوندی در رویه 50 از پوشینه دوم تاریخ اجتماعی ایران ؛ از نویسنده حبیب السیر چنین می آورد : « ... اعراب در تیسفون غنائم فراوان بدست آوردند که عبارت بود از مقادیر زیادی طلا و نقره منقوش به صورت انسان و حیوان و سنگهای قیمتی ؛ پارچه های ابریشمی ؛ زربفت ؛ قالیهای زیبا ؛ بردگان بسیار از زن و مرد و اسلحه و اموال فراوان دیگر .؛ شهر تیسفون ویران ؛ سوخته و غارت شد و دیگر در هیچ عهدی احیا نگشت . بخشی از ساکنان شهر که نتوانسته بودند فرار کنند کشته شدند و بخشی به اسیری و بردگی برده شدند ؛ سطح فرهنگ و تربیت سپاهیان عرب و حتی سرداران بزرگ ایشان به قدری نازل بود که از درک ارزش اشیائی که با چنان هنرمندی و چیره دستی ساخته شده بود ؛ عاجز بودند و طبق سوره مربوطه غنایم را تقسیم می کردند . بدین سبب بود که ظروف زیبای طلا و نقره را که از لحا ظ هنری بی بدیل بودند ذوب کردند و به شمش مبدل ساخته و پارچه های زربفت و زیبا را قطعه قطعه کردند .؛ تصرف پایتخت ساسانیان و ویران شدن آن بدست تازیان تاثیر شدیدی در مردم ایران کرد . ؛ قتیبه بن مسلم باهلی ؛ سردار معروف حجاج که چندین هزار از ایرانیان را در خراسان و ماوراءالنهر کشتار کرد و در یکی از این جنگها به سبب سوگندی که خورده بود اینقدر از ایرانیان کشت که بتمام معنی کلمه از خون آنها آسیاب روان گردانید و گندم آرد کرد و از آن آرد نان پخت و تناول نمود ؛ و زنها و دخترهای آنها را در حضور آنها به لشکر عرب قسمت کرد ... » .؛ ابن اثیر در رویه 50 از پوشینه سوم تاریخ کامل اسلام و ایران ؛ بان اشاره می کند که : « ... بر مبلغ مالیات سالیانه در سیستان دو هزار غلام نابالغ و دختر نیز افزودند ..» . در تاریخ سیستان رویه ی 106 می خوانیم « اعراب مسلمان در حمله بر سیستان در جنگ با « رتیبیل » عده بیشماری را کشتند و بردگان فراوان گرفتند » . و آخرین سخن در این زمینه را از جرجی زیدان نویسنده نامدار عرب باز می خوانم که د رتاریخ تمدن اسلام می نویسد : « تازیان بخاطر غارت و زن و اسیر و برده به اسلام روی آورده بودند . » . قتیبه بن مسلم باهلی ؛ سردار معروف حجاج که چندین هزارنفر از ایرانیان را در خراسان و ماوراء النهر کشتار کرد و در یکی از جنگها بسبب سوگندی که خورده بود ؛ اینقدر از ایرانیان کشت که بتمام معنی کلمه از خون آنها آسیاب روان گردانید و گندم آرد کرد و از آن آرد نان پخت و تناول نمود و زنها و دخترهای ایرانیان را در حضور آنها به لشکر عرب قسمت کرد ؛ قبر این شقی ازل و ابد را پس از کشته شدنش زیارتگاه قرار دادند و همه برای تقرب به خدا و قضای حاجات « تربت آن شهید !!» را زیارت می کردند ؛ ولی بزرگترین شاعر ایران و بانی رفیع ترین بنای مجد و شرف ملی ایران ؛ یعنی فردوسی توسی علیه الرحمه را پس از وفات ؛ بعوض اینکه قبه و بارگاه بر سر قبر او بنا کنند ؛ معاصرین قدر شناس ! او حتی جسد او را نگذاردند که در قبرستان مسلمانان دفن نمایند . مقتدای آنان شیخ ابولقاسم گرکانی گفت او مدح کننده گبران و کافران بود

هويت گمشده دختران ایران

2006-03-28T20:51:00.000-08:00

انتقاد مجري برنامه‌ي دخترانه

اغلب سريال‌ها دختران را با هويت گمشده به تصوير مي‌كشند

مجري برنامه‌ي تلويزيون «دخترانه» با انتقاد از چهره‌اي كه مجموعه‌هاي تلويزيوني از دختران ايراني به تصوير مي‌كشند، خاطرنشان كرد: در اغلب سريال‌هاي تلويزيوني دختران با هويت گمشده به تصوير كشيده مي‌شوند.
سحر رضوي در گفت‌وگو با خبرنگار سرويس تلويزيون ايسنا، افزود: همچنين تصويري كه از دختران خصوصا در رسانه‌هاي مكتوب مي‌بينيم اين است كه همه به نوعي دچار آسيب اجتماعي هستند. صيد شده‌اند يا صيادند. به راستي چند درصد از دختران ما دچار اين مشكلات هستند؟! از آن جا كه اين سوژه‌ها دم دستي هستند توسط رسانه‌ها بزرگ نمايي شده‌اند.
رضوي در ادامه با اعلام اين كه سري جديد برنامه « دخترانه» با موضوع « زن و رسانه» به روي آنتن مي‌رود، اظهار كرد: در اين مجموعه تلويزيوني سعي داريم به تصويري كه از دختران در رسانه‌ها ارائه مي‌شود، نگاهي بيندازيم و نقدي بر اين نگاه داشته باشيم.
مجري برنامه «دخترانه» با اشاره به حفظ تنوع درنگاه‌هايي كه به موضوع « زن و رسانه» در اين برنامه شده است، گفت: سعي شده در هر قسمت با كساني كه در رسانه‌ها كار مي‌كنند، كارگردانان، برنامه‌سازان و روزنامه‌نگاران صحبت كنيم. طرح نظرات منتقدان و مسؤولان فرهنگي كشور نيز بخش‌هاي ديگر اين برنامه را شامل مي‌شود.
به گفته وي، هر قسمت از برنامه «دخترانه» به يك موضوع مي‌پردازد. كه از جمله آن‌ها مي‌توان به مباحثي چون «امنيت و آسيب‌هاي اجتماعي»، «دختراني كه توسط رسانه‌ها به عنوان قهرمان مطرح مي‌شوند» اشاره كرد.
سحر رضوي درعين حال گفت: قرار نيست كه ما دراين برنامه راي بدهيم. بلكه يكسري از مسائل را مطرح مي‌كنيم قضاوت را بر عهده بيننده مي‌گذاريم. آن چه مي‌خواهيم در نهايت به مخاطب‌مان بگوييم اين است كه انتخاب شده نگاه آن، نگاه تيزبيني داشته باشد و نسبت به خوراك فرهنگي‌اي كه به تو مي‌دهند، آگاهي كسب كنند.
مجري « دخترانه» در مورد نحوه اجراي اين برنامه خاطرنشان كرد: قصد داريم در بخش پلاتوهاي برنامه، حرفهاي دختران را بزنيم و دغدغه‌هاي آن ها مطرح كنيم. در اين برنامه خود را جاي دختران جامعه‌مان مي‌گذاريم و از كارشناسان مختلف سوال مي‌كنيم.
وي خاطرنشان كرد: در حال حاضر مخاطب برنامه « دخترانه» را اغلب دختران دانشجو و كساني كه نگاه عميق‌تري به مسائل اجتماعي دورو بر خود دارند، تشكيل مي‌دهند. البته علاقمنديم كه روي دختران دانش‌آموز نيز تاثيرگذاري كنيم.
وي درباره نحوه شكل‌گيري اين برنامه، يادآور شد: پيشينه برنامه «دخترانه» به سه سال پيش برمي‌گردد كه تحت عنوان «سيب گلاب» به روي آنتن رفت.سال گذشته اين برنامه با عنوان «دختران» و با موضوع دغدغه‌هاي اين قشر از جامعه پخش شد.
وي ادامه داد: پس از اين كه برنامه « دخترانه» تابستان 84 به روي آنتن رفت، مسؤولان شبكه تصميم گرفتند كه اين برنامه تنها در حد يك جنگ تابستانه و با هدف پر كردن اوقات فراغت دختران نباشد، بنابراين اين برنامه هم اينك يك روز در هفته پخش مي‌شود و به صورت جدي‌تر به مسائل دختران مي‌پردازد.
گفتني است سري جديد برنامه « دخترانه» در قالب 13 قسمت به موضوعات دخترانه‌اي كه هم اينك خوراك رسانه‌ها شده است، مي‌پردازد. اين برنامه چهارشنبه‌ها ساعت 16 به تهيه‌كنندگي زهره كاظمي از شبكه اول سيما پخش مي‌شود.

نامه یزدگرد سوم به نامه مسلمانان

2006-03-16T00:29:00.000-08:00

و پاسخ يزد گرد به آن

يك سند تاريخي

آنچه براي آگاهي هم میهنان ارجمند ايراني در اینجا مي آيد متن ترجمه نامه عمر خليفه دوم به یزدگرد سوم ساسانی و پاسخ یزدگرد به او می باشد. نسخه اصلی این نامه ها در موزه لندن نگهداری می شود. زمان نگاشته شدن این نامه ها مربوط می شود به پس از جنگ قادسیه و پیش از جنگ نهاوند که حدوداً چهار ماه به طول انجاميد

از عمر بن الخطاب خلیفه مسلمین به یزدگرد سوم شاهنشاه پارس
یزدگرد! من آینده روشنی برای تو و ملت تو نمی بینم!! مگر اینکه پیشنهاد مرا بپذیری و با من بیعت کنی. تو سابقا بر نصف جهان حکم می راندی ولی اکنون که سپاهیان تو در خطوط مقدم شکست خورده اند و ملت تو در حال فروپاشی است. من به تو راهی را پیشنهاد می کنم تا جانت را نجات دهی.
شروع کن به پرستش خدای واحد، به یکتا پرستی، به عبادت خدای یکتا که همه چیزرا او آفریده. ما برای تو و برای تمام جهان پیام او را آورده ایم، او که خدای راستین است.
از پرستش آتش دست بردار و به ملت خود فرمان بده که آنها نیز از پرستش آتش که خطاست دست بکشند، بما بپیوند الله اکبر را پرستش کن که خدای راستین است و خالق جهان.
الله را عبادت کن و اسلام را بعنوان راه رستگاری بپذیر. به راه کفر آمیز خود پایان بده و اسلام بیاور و الله اکبر را منجی خود بدان.
با این کار زندگی خودت را نجات بده و صلح را برای پارسیان بدست آر. اگر بهترین انتخاب را می خواهی برای عجم ها ( لقبی که عربها به پارسیان می دادند بعمنی کودن و لال) انجام دهی با من بیعت کن.
الله اکبر

خلیفه مسلمینعمربن الخطاب

از شاه شاهان، شاه پارس، شاه سرزمینهای پرشمار، شاه آریایی ها و غیر آریایی ها، شاه پارسیان و نژادهای دیگر از جمله عربها، شاه فرمانروایی پارس، یزدگرد سوم ساسانی به عمربن الخطاب خلیفه تازیان - (لقبی که پارسیان به عربها می دهند به معنی سگ --(شکاری

به نام اهورا مزدا آفریننده زندگی و خرد

تو در نامه ات نوشته ای می خواهی ما را به راه راست هدایت کنی، به راه خدای راستینت، الله اکبر، بدون اینکه هیچگونه آگاهی داشته باشی که ما که هستیم و چه را می پرستیم.
این بسیار شگفت انگیز است که تو لقب فرمانروای عربها را برای خودت غصب کرده ای آگاهی و دانش تو نسبت به امور دنیا به همان اندازه عربهای پست و مزخرف گو و سرگردان در بیابانهای عربستان و انسانهای عقب مانده بیابان گرد است.
مردک، تو به من پیشنهاد می کنی که خداوند یکتا را بپرستم در حالیکه نمی دانی هزاران سال است که ایرانیان خداوند یکتا را می پرستند و روزی پنج بار به درگاه او نماز می خوانند. هزاران سال است که در ایران، سرزمین فرهنگ و هنر این رویه زندگی روزمره ماست.
زمانیکه ما داشتیم مهربانی و کردار نیک را در جهان می پروراندیم و پرچم پندار نیک، گفتار نیک، کردار نیک را در دستهایمان به اهتزاز درمی آوردیم تو و پدران تو داشتند سوسمار می خوردند و دخترانتان را زنده بگور می کردید.
شما تازیان که دم از الله می زنید برای آفریده های خدا هیچ ارزشی قائل نیستید ، شما فرزندان خدا را گردن می زنید، اسرای جنگی را می کشید، به زنها تجاوز می کنید، دختران خود را زنده به گور می کنید، به کاروانها شبیخون می زنید، دسته دسته مردم را می کشید، زنان مردم را میدزدید و اموال آنها را سرقت می کنید. قلب شما از سنگ ساخته شده است. ما تمام این اعمال شیطانی را که شما انجام می دهید محکوم می کنیم. حال با اینهمه اعمال قبیح که انجام می دهید چگونه می خواهید به ما درس خداشناسی بدهید؟
تو بمن می گویی از پرستش آتش دست بردارم، ما ایرانیان عشق به خالق و قدرت خلقت او را در نور خورشید و گرمی آتش می بینیم. نور و گرمای خورشید و آتش ما را قادر می سازد که نور حقیقت را ببینیم و قلبهایمان برای نزدیکی به خالق و به همنوع گرم شود. این بما کمک می کند تا با همدیگر مهربانتر باشیم و این نور اهورایی را در اعماق قلبمان روشن می سازد.

خدای ما اهورا مزداست

و این بسیار شگفت انگیز است که شما تازه او را کشف کرده اید

و نام الله را بر روی آن گذارده اید

اما ما و شما در یک سطح و مرتبه نیستیم، ما به همنوع کمک می کنیم ، ما عشق را در میان آدمیان قسمت می کنیم، ما پندار نیک را در بین انسانها ترویج می کنیم، ما هزاران سال است که فرهنگ پيش رفته خود را با احترام به فرهنگ های دیگر بر روی زمین می گسترانیم ، در حالیکه شما به نام الله به سرزمینهای دیگر حمله می کنید، مردم را دسته دسته قتل عام می کنید، قحطی به ارمغان می آورید و ترس و تهی دستی به راه می اندازید، شما اعمال شیطانی را به نام الله انجام می دهید. چه کسی مسئول اینهمه فاجعه است؟
آیا الله به شما دستور داده قتل کنید، غارت کنید و ویران کنید؟
یا اینکه پیروان الله به نام او این کارها را انجام می دهند؟ و یا هردو؟
شما می خواهید عشق به خدا را با نظامی گری و قدرت شمشیر هایتان به مردم یاد بدهید. شما بیابان گردهای وحشی می خواهید به ملت متمدنی مثل ما درس خداشناسی بدهید. ما هزاران سال فرهنگ و تمدن در پشت سر خود داریم، تو بجز نظامی گری، وحشی گری، قتل و جنایت چه چیزی را به ارتش عربها یاد داده ای؟ چه دانش و علمی را به مسلمانان یاد داده ای که حالا اصرار داری به غیر مسلمانان نیز یاد بدهی؟ چه دانش و فرهنگی را از الله ات آموخته ای که اکنون می خواهی به زور به دیگران هم بیاموزی؟
افسوس و ای افسوس ... که ارتش پارسیان ما از ارتش شما شکست خورد و حالا مردم ما مجبورند همان خدای خودشان را این بار با نام الله پرستش کنند و همان پنج بار نماز را بخوانند ولی اینکار با زور شمشیر باید عربی نماز بخوانند چون گویا الله شما فقط عربی می فهمد.
من پیشنهاد می کنم که تو و همدستانت به همان بیابانهایی که سابقا عادت داشتید در آن زندگی کنید برگردید. آنها را برگردان به همان جایی که عادت داشتید جلوی آفتاب از گرما بسوزند، به همان زندگی قبیله ای ، به همان سوسمار خوردن ها و شیر شتر نوشیدنها
من تو را نهی نمی کنم از اینکه این دسته های دزد را ( ارتش تازیان) در سرزمین آباد ما رها کنی ، در شهر های متمدن ما و در میان ملت پاکیزه ما
این چهار پایان سنگدل را آزاد مگذار تا مردم ما را قتل عام کنند، زنان و فرزندان ما را بربایند، به زنهای ما تجاوز کنند و دخترانمان را به کنیزی به مکه بفرستند. نگذار این جنایات را به نام الله انجام دهند، به این کارهای جنایتکارانه پایان بده
آریایی ها بخشنده، خونگرم و مهمان نوازند، انسانهای پاک به هر کجا که بروند تخم دوستی، عشق ، آگاهی و حقیقت را خواهند کاشت بنابراین آنها تو و مردم تو را بخاطر این کارهای جنایتکارانه مجازات نخواهند کرد.
من از تو می خواهم که با الله اکبرت در همان بیابانهای عربستان بمانی و به شهرهای آباد و متمدن ما نزدیک نشوی ، بخاطر عقاید ترسناکت و بخاطر خوی وحشی گریت.
یزدگرد سوم ساسانی